نوجوانان در بزرگسالی چه شخصیت و منشی خواهند داشت؟

[ad_1]


نوجوانان در بزرگسالی چه شخصیت و منشی خواهند داشت؟

نوجوانان در بزرگسالی چه شخصیت و منشی خواهند داشت؟

آیا تا بحال به طور جدی به این موضوع فکر کرده اید که فرزند نوجوان شما در بزرگسالی چه شخصیت و منشی خواهد داشت؟ شما هم احتمالا مثل بیشتر والدین بارها به این موضوع اندیشیده اید و از یک طرف هزاران امید و آزو در ذهنتان شکل گرفته و از طرف دیگر نگرانیهایی هم ذهنتان را مشغول کرده است.
عوامل زیادی بر آینده نوجوان شما اثرگذارند. مثلاً صفاتی که به صورت وراثتی کسب میکنند، خانواده و جامعه ای که در آن زندگی میکنند و آموزش و مراقبت والدین. از آنجا که نمیتوان خصوصیات وراثتی را عوض کرد و یا نمیتوان همه دنیا را تغییر داد، پس خانواده نوجوان یک عنصر تعیین کننده در سرنوشت انها هستند و به همین دلیل وظیفه مهمی بر عهده والدین است.
به عنوان یک پدر یا مادر میتوانید کمک کنید که خود را با مراحل رشدش وفق دهد، میتوانید دنیا را برایش معنی کنید و او را از خطرات موجود در آن آگاه سازید، برایش یک الگوی مناسب باشید و هر زمان که نیاز داشت آسایش را برایش فراهم کنید. پس پدر و مادر بودن کار ساده ای نیست؛ اما یکی از مهمترین و با اجرترین وظایفی است که انجام میدهید.
شما اولین الگو و معلم فرزندتان هستید، پدر و مادر به فرزند خود یاد میدهند و میفهمانند که منحصر بفرد است، عمیقا دوست داشته میشود و شایسته شاد بودن است. این احساسات میتوانند یک عمر دوام داشته باشند.
یک مساله مهم برای شما به عنوان یک والد این است که بدانید فرزندتان مرتکب اشتباه خواهد شد و شما حتی در این مواقع هم باید دوستش داشته باشید، از او حمایت کنید، در مورد رابطه های مختلفی که دارد با وی صحبت کرده و کمکش کنید تا بهتر تصمیم بگیرد. از گفتن “نه” به نوجوانتان نترسید و برای تصمیمهایی که میگیرید دلیل بیاورید و از وی توقعی بیش از آنچه واقعا میتواند انجام دهد نداشته باشید.

با شروع بلوغ رشد سریع جسمی آغاز میشود. در همین زمان، فرایندهای فکری نوجوان شروع به تغییر میکند تا در نهایت مثل یک فرد بالغ شوند. کم کم نوجوانان میتوانند راههای مختلفی را که در پیش رو دارند باهم مقایسه کنند، تصمیمهایی برپایه واقعیات بگیرند و پیامدهای آنها را بررسی کنند. علاوه بر آن رفتارهای نوجوانان بزرگتر از خود را زیر نظر میگیرند تا ببینند چه رفتارهایی برای جامعه و اطرافیان قابل قبول است. و در قسمتی از فرایند رشدشان که به رشد اجتماعی موسوم است یاد میگیرند با دیگران روابط مهمی برقرار کنند. در دوره نوجوانی گاهی عوامل متعدد دست به دست هم میدهند و باعث میشوند تا نوجوانتان کم کم از بقیه خانواده فاصله بگیرد. این امر برای برخی والدین واقعا ناراحت کننده است. اما آشفته نشوید، این یک اتفاق طبیعی و ضروری است. این که یک نوجوان بین خودش و اعضای خانواده اش مقداری فاصله ایجاد کند به معنی کنار گذاشتن آنها نیست. این مسئله فقط یک مرحله از تغییر و تحولات طبیعی نوجوانهاست و برای افزایش استقلال و مسئولیت پذیری نوجوان در برابر تصمیمها و رفتارهای شخصیش سودمند است.

‍ یک موضوع حساس دوره نوجوانی، مسائل جنسی است. افراد در اوایل نوجوانی احساسات و امیال جنسی تازه ای را کشف میکنند که گاهی هم برای خود آنها و هم برای والدینشان باعث ایجاد آشفتگی، نگرانی یا دردسر میشود. همه انسانها برای رسیدن به آسایش و شادمانی باید بتوانند بر نیازهای جنسی خودشان تسلط و کنترل داشته باشند. در اوایل نوجوانی است که افراد شروع میکنند خودشان را با امیال جنسی خویش وفق دهند، محدودیتها و قانونهای اخلاقی را قبول کنند و از باورهای جامعه در مورد مردها و زنها آگاهی یابند.
شما همیشه باید برای پاسخ دادن به سوالات نوجوانتان چه در مورد مسائل جنسی و چه سایر موارد در دسترس باشید. اما اگر زمانی مشاهده کردید که مشکلاتی جدی در حال وقوع است و ممکن است طبیعی بودن دوره نوجوانی فرزندتان و یا حتی آینده او را به هم بزند، بخاط داشته باشید که کمک تخصصی مشاور میتواند شما را یاری دهد.

با عاشق شدن های دوران نوجوانی فرزندانمان چگونه برخورد کنیم؟
از نوجوانی به عنوان دوره بحران نام برده شده است پس ابتدا مطالعه ای در مورد ویژگی های عاطفی شناختی و جسمی نوجوانان داشته باشید تا با اشنایی از این دوران نوجوان خود را بیشتر بشناسید. انگاه خواهید دید بسیاری از رفتارهایی که ما می رنجاند شرایط طبیعی این دوره انان است و نیازمند صبر و مهربانی والدین می باشد. بدلیل سرعت بالای رشد در این دوره بویژه در حوزه جنسی، نوجوان گرایش به شناخت به جنس مخالف داشته و در این مورد احساس پیدا می کند، احساساتی که بیشتر از انکه جنبه عقلانی داشته باشد جنبه صرف احساسی دارد. علاقه مندی به رمانها و فیلم های عاشقانه و کنجکاوی های جنسی شروع می شود.
“مراقبت ” و نه محدودیت زیاد روش مناسبی است.
نوجوان باید بداند ما دوستش داریم و این احساسش هم طبیعی است فقط نحوه برخورد با این احساسش را باید به او اموزش دهیم. به دلیل عدم پختگی کافی شناختی و منطقی نوجوان، باید با وی در خصوص این مساله با احتیاط برخورد کرد تا نوجوان دست به رفتارهایی غیرعقلانی که نتیجه ای جز پشیمانی خودش و شما را دربرندارد نزند. صمیمی شدن با نوجوان در حدی که او بتواند براحتی مسائلی که برایش پیش می اید با والدین هم جنس خود مطرح کند خوب است. مسلما الگوی سالم اخلاقی و جنسی والدین هم در این مورد تاثیر بسزا دارد. از طرفی می بایست نسبت به احساس عشق نگرش مثبت خود را نشان دهیم ولی در مورد بی بند و باری های جنسی و خطرات ان گوشزد نموده و وی را اگاه کنیم. نوجوانانی که این اطلاعات را از والدین هم جنس خود می گیرند اگاهی و رفتار سالمتری را کسب می کنند تا انانی که از دوستان خود کسب اطلاع می کنند.
نوجوان بشدت نیازمند توجه و دیده شدن است این امکان را از روشهای دیگر به او بدهیم تا برای ارضا شدن این نیاز دست به انتخاب دوستی های ناسالم نزند. وی باید بداند از نظر چهره و فیزیک و همچنین توانایی های خاص خود مورد قبول والدین میباشد. به این صورت خودپنداره مثبتی از خود پیدا میکند.
مشغول بودن نوجوان در کلاسهای ورزشی، گوش کردن به حرفها و دردلهای مختلف او، درک شرایطش، بیان داستانهای نوجوانی خود، اطلاع از پیامدهای ناگوار دوستی ها و روابط ناسالم، ایجاد بسترهایی در رشد شناختی و مهارتی نوجوان به طوری که هم بخش مهمی از اوقاتش صرف اموزش و یادگیری باشد و هم اینکه بتواند از طریق رشد در مهارتهای هنری یا شناختی ابراز وجود کند نیز تاثیر مثبتی دارد. او باید بداند برای شما عزیز است و شما در این مسیر پرتلاطم کنارش هستید.

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *