چگونگی رفتار با کودکانی که دروغ می گویند

[ad_1]


چگونگی رفتار با کودکانی که دروغ می گویند

چگونگی رفتار با کودکانی که دروغ می گویند

اگر كودكتان دروغ ميگويد چه كار بايد بكنيد؟

* نگذاريد كودك فكر كند نميتواند به شما حقيقت را بگويد.

اگر كودك نگران عصباني شدن شما باشد ممكن است به هر قيمتي سعي كند حقيقت را به شما نگويد. مهم اينست به او كمك كنيد احساس امنيت و حمايت از شمارا داشته باشد در نتيجه ميتواند با علاقه و راحتي حرفش را بزند حتي اگر حرفش مطابق ميل شما نباشد.

* به جاي تنبيه او را با عواقب كار اشنا كنيد.

تنبيه از خشم مياد در حاليكه عواقب كار روي درست كردن رفتار اشتباه تمركز دارد.
براي مثال اگر كودك شما در مورد مسايل كوچكي كه در خانه به وي سپرديد به شما دروغ گفت به او از اهميت كارهايش توضيح دهيد. ميتوانيد خود نيز با او همگام شويد مثلا به او در مرتب كردن لباسهايش كمك كنيد و از اهميت نظم و ترتيب وي را اگاه سازيد.

* در مورد انتظارات خود شفاف باشيد.

به كودك خود بگوييد كه دروغ گويي چيزي است كه نمي خواهيد در خانه شما ديده شود. بگذاريد بداند كه گفتن حقيقت مانند تمام كارهاي خوب ديگري كه از وي انتظار داريد اهميت دارد مانند رفتار و گفتار مودبانه.

* دروغ نگوييد.

بيشترين ميزان يادگيري كودكان از طريق مشاهده رفتار ديگران و عمدتا والدين صورت ميگيرد ( يادگيري مشاهده اي). اگر در روابطمان با كودكمان و يا حتي ديگران خودمان دروغ بگوييم نميتوانيم از فرزندانمان انتظار ديگري داشته باشيم. در بسياري از موارد والدين اين كار را نااگاهانه انجام ميدهند مثلا براي پرداخت نكردن بهاي بليط به كودك ٩ ساله خود مي اموزند كه اگر كسي سنش را پرسيد بگويد ٧سال دارد. چنين رفتاري نخستين گام براي اموزش دروغ گفتن به فرزندان است.

* علت ريشه اي دروغ را بيابيد.

ايا كودك شما به عنوان بخشي از بازي رويايي خود دروغ ميگويد يا به خاطر ترس از تنبيه اين كار را انجام ميدهد؟ در بسياري از موارد دروغ كودكان ناشي از روياها و داستانهايي است كه در ذهن انها ميگذرد و در عالم واقعيت بازتاب پيدا ميكند. مثلا كودكي ممكن است به مادربزرگ خود بگويد كه قرار است صاحب خواهري شود در صورتيكه مادرش باردار نبوده و وي تنها رويا و خواسته ذهني خود را به اين صورت مطرح كرده است. اگر كودك تنها از قدرت تخيل خود استفاده كرده به او كمك كنيد تا فرق بين واقعيت و دنياي خيال را متوجه شود اما اينكار را به گونه اي انجام دهيد تا به خلاقيت او اسيب وارد نشود. اما اگر كودك براي ترس از تنبيه اين كار راانجام دهد بايد براي او توضيح دهيد كه گفتن حقيقت هميشه اوضاع را بهتر ميكند. براي مثال ممكن است ادعا كند كه دوست خيالي اش نيمه شب ليوان را شكسته و او در اين ماجرا نقشي نداشته است. در ابتدا به او ياداوري كنيد كه اگر كمي بيشتر فكر كند حتما واقعيت ماجرا را به خاطر خواهد اورد و به او اطمينان دهيد كه اگر حقيقت را بگويد براي او اتفاق بدي نخواهد افتاد.

* هيچگاه به كودك خود نگوييد كه دروغگوست.

برچسب زدن به كودك فقط ميتواند به وي اسيب برساند و ميتواند تاثير دايمي بر ديدگاه كودك نسبت به خودش داشته باشد. اگر به فرزند خود بگوييد كه دروغگوست وي اين حرف را باور ميكند و بر اساس اين باور رفتار ميكند و شخصيتش را شكل ميدهد. فراموش نكنيم كه بخش عمده اي از شخصيت هر يك از ما تحت تاثير فيدبكها و نظراتي كه ديگران راجع به ما داده اند شكل گرفته است.

* در مورد تاثيرات منفي دروغ بر روي روابط با كودك خود صحبت كنيد.

توضيح دهيد كه دروغ گويي ميتواند به روابط افرادي كه يكديگر را دوست دارند
اسيب برساند و اعتماد ميان افراد را خدشه دار كند. از او بخواهيد تصور كند كه اگر شما در مورد موضوعي به او دروغ بگوييد چه احساسي خواهد داشت و ايا ميتواند از ان به بعد به شما اطمينان كند و حرفهايتان را باور كند؟

 

[ad_2]

لینک منبع

نکاتی در مورد استفاده نوجوانان از «تبلت» و «گوشی هوشمند»

[ad_1]


نکاتی در مورد استفاده نوجوانان از «تبلت» و «گوشی هوشمند»

نکاتی در مورد استفاده نوجوانان از «تبلت» و «گوشی هوشمند»

??در مورد استفاده نوجوانان از «تبلت» و «گوشی هوشمند» چه نکاتی را باید در نظر داشته باشیم؟??
امروزه اکثر بچه ها حتی بچه های سه یا چهار ساله، از والدینشون می خوان که براشون گوشی هوشمند یا تبلت بخرند. پدر و مادر از یک طرف مضرات و مشکلات ناشی از این وسیله رو می دونند و از طرف دیگه هم نمی تونند در مقابل خواسته های بچه شون کوتاه بیان. به خصوص وقتی که می بینند که بچه های اقوام و دوستان همگی گوشی دارند و کمی نگران می شند که نکنه بچه شون سرخورده بشه یا از نظر یادگیری عقب بمونه.
چیزی که مسلمه اینه که نمی شه بچه رو از این وسیله به طور کامل محروم کرد، ولی استفاده از اون باید شرایط خاصی داشته باشه که باعث آسیب و مشکلات بعدی نشه:

اول اینکه، برای بچه های زیر هجده سال گوشی یا تبلت شخصی نخرید. خیلی بهتره که به اسم خودتون اونو بخرید و به فرزندتون بگید که می تونه گاهی از تبلت یا گوشی شما استفاده کنه. با این روش هم می تونید زمان استفاده از تبلت رو کنترل کنید و هم روی فعالیت های فرزندتون نظارت داشته باشید.

دوم، بازی ها و برنامه های مناسب رو خودتون براش نصب کنید.

سوم، در زمان بازی بچه های کوچک با گوشی، اتصال به اینترنت رو قطع کنید.
برای بچه های بزرگ تر، درباره شرایط استفاده از اینترنت توضیح بدید و بهشون بگید که نباید با افراد غریبه در شبکه های اجتماعی صحبت کنند و یا عکس و فیلم خودشون رو براشون بفرستند. لازمه اونا بدونند که هر کسی در فضای مجازی ممکنه اون شخصی نباشه که داره خودشو معرفی می کنه.
در ضمن خیلی بهتره که وای فای فقط ساعات مشخص و محدودی در طول شبانه روز روشن باشه و ترجیحا ساعت 9 شب تا 9 صبح اونو خاموش کنید. (لازمه این قانون رو خودتون هم رعایت کنید)

چهارم، به نوجوان ها توضیح بدید که قرار دادن عکس های شخصی و خانوادگی در اینترنت صحیح نیست و می تونه مشکلاتی برای اونا پیش بیاره. می تونید در محیط های بیرون از خونه مثلا در پارک، عکس های زیبا و با کیفیتی از فرزندتون بگیرید تا در شبکه های اجتماعی بگذاره.

پنجم، بچه رو با بازی ها و فعالیت های مناسب سرگرم کنید تا بهانه بازی با گوشی رو نگیره.

ششم، خودمون زمان حضور در شبکه های اجتماعی رو محدود کنیم و در مقابل بچه ها تا حد امکان گوشیمون رو در جایی دور از خودمون قرار بدیم. می تونیم در جای خاصی از خونه، مکانی برای قرار دادن گوشی ها در نظر بگیریم و به محض ورود به خونه گوشیمون رو اونجا بگذاریم. این رفتار ما می تونه الگوی مناسبی برای بچه ها باشه.

در پایان ، توصیه می کنم در فضاهای مجازی با بچه ها همراه باشیم و اونها رو برای مدت طولانی با گوشی هوشمند تنها نگذاریم و اگه متوجه اشتباهی از طرف بچه شدیم بدون سرزنش و دعوا، بهش توضیح بدیم که چرا رفتارش اشتباه بوده و چه مشکلاتی ممکنه براش پیش بیاره.

 

[ad_2]

لینک منبع

نوجوانان در بزرگسالی چه شخصیت و منشی خواهند داشت؟

[ad_1]


نوجوانان در بزرگسالی چه شخصیت و منشی خواهند داشت؟

نوجوانان در بزرگسالی چه شخصیت و منشی خواهند داشت؟

آیا تا بحال به طور جدی به این موضوع فکر کرده اید که فرزند نوجوان شما در بزرگسالی چه شخصیت و منشی خواهد داشت؟ شما هم احتمالا مثل بیشتر والدین بارها به این موضوع اندیشیده اید و از یک طرف هزاران امید و آزو در ذهنتان شکل گرفته و از طرف دیگر نگرانیهایی هم ذهنتان را مشغول کرده است.
عوامل زیادی بر آینده نوجوان شما اثرگذارند. مثلاً صفاتی که به صورت وراثتی کسب میکنند، خانواده و جامعه ای که در آن زندگی میکنند و آموزش و مراقبت والدین. از آنجا که نمیتوان خصوصیات وراثتی را عوض کرد و یا نمیتوان همه دنیا را تغییر داد، پس خانواده نوجوان یک عنصر تعیین کننده در سرنوشت انها هستند و به همین دلیل وظیفه مهمی بر عهده والدین است.
به عنوان یک پدر یا مادر میتوانید کمک کنید که خود را با مراحل رشدش وفق دهد، میتوانید دنیا را برایش معنی کنید و او را از خطرات موجود در آن آگاه سازید، برایش یک الگوی مناسب باشید و هر زمان که نیاز داشت آسایش را برایش فراهم کنید. پس پدر و مادر بودن کار ساده ای نیست؛ اما یکی از مهمترین و با اجرترین وظایفی است که انجام میدهید.
شما اولین الگو و معلم فرزندتان هستید، پدر و مادر به فرزند خود یاد میدهند و میفهمانند که منحصر بفرد است، عمیقا دوست داشته میشود و شایسته شاد بودن است. این احساسات میتوانند یک عمر دوام داشته باشند.
یک مساله مهم برای شما به عنوان یک والد این است که بدانید فرزندتان مرتکب اشتباه خواهد شد و شما حتی در این مواقع هم باید دوستش داشته باشید، از او حمایت کنید، در مورد رابطه های مختلفی که دارد با وی صحبت کرده و کمکش کنید تا بهتر تصمیم بگیرد. از گفتن “نه” به نوجوانتان نترسید و برای تصمیمهایی که میگیرید دلیل بیاورید و از وی توقعی بیش از آنچه واقعا میتواند انجام دهد نداشته باشید.

با شروع بلوغ رشد سریع جسمی آغاز میشود. در همین زمان، فرایندهای فکری نوجوان شروع به تغییر میکند تا در نهایت مثل یک فرد بالغ شوند. کم کم نوجوانان میتوانند راههای مختلفی را که در پیش رو دارند باهم مقایسه کنند، تصمیمهایی برپایه واقعیات بگیرند و پیامدهای آنها را بررسی کنند. علاوه بر آن رفتارهای نوجوانان بزرگتر از خود را زیر نظر میگیرند تا ببینند چه رفتارهایی برای جامعه و اطرافیان قابل قبول است. و در قسمتی از فرایند رشدشان که به رشد اجتماعی موسوم است یاد میگیرند با دیگران روابط مهمی برقرار کنند. در دوره نوجوانی گاهی عوامل متعدد دست به دست هم میدهند و باعث میشوند تا نوجوانتان کم کم از بقیه خانواده فاصله بگیرد. این امر برای برخی والدین واقعا ناراحت کننده است. اما آشفته نشوید، این یک اتفاق طبیعی و ضروری است. این که یک نوجوان بین خودش و اعضای خانواده اش مقداری فاصله ایجاد کند به معنی کنار گذاشتن آنها نیست. این مسئله فقط یک مرحله از تغییر و تحولات طبیعی نوجوانهاست و برای افزایش استقلال و مسئولیت پذیری نوجوان در برابر تصمیمها و رفتارهای شخصیش سودمند است.

‍ یک موضوع حساس دوره نوجوانی، مسائل جنسی است. افراد در اوایل نوجوانی احساسات و امیال جنسی تازه ای را کشف میکنند که گاهی هم برای خود آنها و هم برای والدینشان باعث ایجاد آشفتگی، نگرانی یا دردسر میشود. همه انسانها برای رسیدن به آسایش و شادمانی باید بتوانند بر نیازهای جنسی خودشان تسلط و کنترل داشته باشند. در اوایل نوجوانی است که افراد شروع میکنند خودشان را با امیال جنسی خویش وفق دهند، محدودیتها و قانونهای اخلاقی را قبول کنند و از باورهای جامعه در مورد مردها و زنها آگاهی یابند.
شما همیشه باید برای پاسخ دادن به سوالات نوجوانتان چه در مورد مسائل جنسی و چه سایر موارد در دسترس باشید. اما اگر زمانی مشاهده کردید که مشکلاتی جدی در حال وقوع است و ممکن است طبیعی بودن دوره نوجوانی فرزندتان و یا حتی آینده او را به هم بزند، بخاط داشته باشید که کمک تخصصی مشاور میتواند شما را یاری دهد.

با عاشق شدن های دوران نوجوانی فرزندانمان چگونه برخورد کنیم؟
از نوجوانی به عنوان دوره بحران نام برده شده است پس ابتدا مطالعه ای در مورد ویژگی های عاطفی شناختی و جسمی نوجوانان داشته باشید تا با اشنایی از این دوران نوجوان خود را بیشتر بشناسید. انگاه خواهید دید بسیاری از رفتارهایی که ما می رنجاند شرایط طبیعی این دوره انان است و نیازمند صبر و مهربانی والدین می باشد. بدلیل سرعت بالای رشد در این دوره بویژه در حوزه جنسی، نوجوان گرایش به شناخت به جنس مخالف داشته و در این مورد احساس پیدا می کند، احساساتی که بیشتر از انکه جنبه عقلانی داشته باشد جنبه صرف احساسی دارد. علاقه مندی به رمانها و فیلم های عاشقانه و کنجکاوی های جنسی شروع می شود.
“مراقبت ” و نه محدودیت زیاد روش مناسبی است.
نوجوان باید بداند ما دوستش داریم و این احساسش هم طبیعی است فقط نحوه برخورد با این احساسش را باید به او اموزش دهیم. به دلیل عدم پختگی کافی شناختی و منطقی نوجوان، باید با وی در خصوص این مساله با احتیاط برخورد کرد تا نوجوان دست به رفتارهایی غیرعقلانی که نتیجه ای جز پشیمانی خودش و شما را دربرندارد نزند. صمیمی شدن با نوجوان در حدی که او بتواند براحتی مسائلی که برایش پیش می اید با والدین هم جنس خود مطرح کند خوب است. مسلما الگوی سالم اخلاقی و جنسی والدین هم در این مورد تاثیر بسزا دارد. از طرفی می بایست نسبت به احساس عشق نگرش مثبت خود را نشان دهیم ولی در مورد بی بند و باری های جنسی و خطرات ان گوشزد نموده و وی را اگاه کنیم. نوجوانانی که این اطلاعات را از والدین هم جنس خود می گیرند اگاهی و رفتار سالمتری را کسب می کنند تا انانی که از دوستان خود کسب اطلاع می کنند.
نوجوان بشدت نیازمند توجه و دیده شدن است این امکان را از روشهای دیگر به او بدهیم تا برای ارضا شدن این نیاز دست به انتخاب دوستی های ناسالم نزند. وی باید بداند از نظر چهره و فیزیک و همچنین توانایی های خاص خود مورد قبول والدین میباشد. به این صورت خودپنداره مثبتی از خود پیدا میکند.
مشغول بودن نوجوان در کلاسهای ورزشی، گوش کردن به حرفها و دردلهای مختلف او، درک شرایطش، بیان داستانهای نوجوانی خود، اطلاع از پیامدهای ناگوار دوستی ها و روابط ناسالم، ایجاد بسترهایی در رشد شناختی و مهارتی نوجوان به طوری که هم بخش مهمی از اوقاتش صرف اموزش و یادگیری باشد و هم اینکه بتواند از طریق رشد در مهارتهای هنری یا شناختی ابراز وجود کند نیز تاثیر مثبتی دارد. او باید بداند برای شما عزیز است و شما در این مسیر پرتلاطم کنارش هستید.

[ad_2]

لینک منبع