دلیل احتمالی ترک خوردن و کشیدگی پوست بدن

[ad_1]

ترک های پوستی

اگر شما نیز مانند میلیاردها زنی هستید که زایمان کرده و یا وزنش در برحه‌هایی از زندگی مانند یو یو بالا و پایین رفته، احتمالاً تا حدی با علائم کشیدگی و ترک‌های پوستی آشنا هستید. اما به رغم عمومیت این موضوع، اطلاعات اندکی در مورد اینکه چطور به وجود آمده‌ و یا چرا از بین نمی‌روند، وجود دارد. سرانجام، تیمی از محققان برخی از راز و رمزهای این مسئله را در مقاله‌ایی منتشر نمودند. یافته‌های آنان احتمالاً در آینده به درمان‌های بهتری برای به بازیابی پوست پس از انبساط‌های ناگهانی منجر خواهد شد.

چه کسانی دچار کشش یا ترک پوستی می‌شوند؟

تصور می‌شود هنگامی که پوست مجبور به بسط سریع‌تر از حد؛ حدی که به سادگی قادر به کشش پوست نباشد و یا مجبور به رشد پوست جدید(پاسخ بسیار کند) شود، کشش‌های پوستی رخ می‌دهد. نمونه‌‌ایی از افراد که در این شرایط قرار دارند، عبارتند از زنان باردار، افرادی که کاهش یا افزایش وزن سریع دارند یا کودکان و نوجوانانی که رشد سریع دارند. روشن است پوستی که متحمل علائم کشش شده از پوست طبیعی متفاوت است. آنچه که دقیقاً شناخته شده نبود، میزان تفاوت این نوع پوست‌ها با پوست طبیعی است، که باعث می‌شود متفاوت به ‌نظر آیند و نتیجتاً متفاوت عمل کنند. به همین دلیل این مقاله منتشر می‌شود.

مقاله مرتبط: روشهای طبیعی درمان ترک های پوستی

محققان چگونه علائم کشش پوستی را مطالعه نمودند؟

محققان در صدد بودند تفاوت‌ پوست‌های دارای علائم کشش را از پوست‌های طبیعی در سطح میکروسکوپی بررسی نمایند. برای انجام این کار، آنها از پوست ۲۷ زن سالم نمونه گرفتند. از بین این موارد، ۱۸ زن با پیشینه‌ی خانوادگی با علائم کشش پوستی ناشی از بارداری، ۱۱ زن باردار بودند و ۷ نفر علائم کشش و ترک ناشی از بارداری را تجربه کرده بودند. آن‌ها این نمونه‌ها را گرفته و با رنگ‌های خاص رنگ‌آمیزی کردند تا دریابند فیبرهایی مانند کلاژن و الاستین چه تاثیری بر پوست‌های طبیعی در مقابل پوست‌های دارای علائم کشش دارند. آنها همچنین از نمونه‌های مختلفی که به دست آورده بودند، موارد ژنتیکی را حذف کرده و DNA آن‌ها را تجزیه و تحلیل نمودند تا ببینند آیا تفاوتی بین پروتئین سلولی هر یک از نمونه‌ها وجود دارد یا خیر، و همچنین چنانچه اساس آن ژنتیک است، چرا در برخی از افراد علائم کشش به وجود می‌آید، حال آنکه در برخی دیگر به وجود نمی‌آید.

آن‌ها از علائم کشش و ترک‌های پوستی چه چیزی آموختند؟

گروه تحقیق دریافتند که تفاوت اصلی بین پوست‌های دارای علائم کشش و پوست‌های طبیعی در شیوه‌ایست که فیبرهای الاستیک تنظیم شده‌اند. در پوست با علائم کشش، فیبرها نازک‌تر و درهم‌ ریخته‌تر بودند. به جای داشتن فیبرهای افقی قوی در لایه‌ پایین‌تر، پوست‌ها با علائم کشش فیبرهایی دارند که همگی از اندازه‌های متفاوتی برخوردارند و به تمام جهات مختلف اشاره دارند.

مادامی که تیم تحقیق به‌ دنبال این بود که چه نوع ژن‌هایی در کشش‌های پوستی نسبت به پوست‌های طبیعی مورد استفاده قرار گرفته، دریافتند که ساختار فیبر الاستین به طور چشمگیری پیچیده است، اما این ساختار بین نقاط مختلف پوستی ناهماهنگ است. محققان بر این باورند زمانی که پوست فراتر از ظرفیتش کشیده می‌شود، ترتیب طبیعی فیبرهای الستیک از هم جدا شده و سریع‌تر از آنچه که بدن قادر به بازسازی آن باشد، در هم می‌شکنند. به نظر می‌آید بدن پس از آن سعی می‌کند تولید فیبرهای الاستیک جدید را افزایش دهد، اما اساس تشکیل پوست به طور معمول آن را به ‌گونه‌ای تخریب شده، نگه می‌دارد. از آنجا که این فیبرها به ‌خوبی معمول کار نمی‌کنند، در طول زمان به آرامی کشیده شده و نمی‌توانند دوباره به حالت اول بازگردند. به همین دلیل علائم کششی پوست در طول زمان بیش از پیش به شل شدگی و افتادگی متمایل می‌شود.

آیا علائم کشش پوستی امری ژنتیکی تشخیص داده شد؟

در تحلیل اخیر در بررسی ژنوم، کروموزم‌های گوناگون که در هسته‌ی سلول‌های یک گونه یافت می‌شود، محققان تنها به یک تغییر در ژن‌ها که روی اجزای ساختمان فیبر الاستین در برخی از افراد مبتلا به علائم کشش تاثیر می‌گذارد، دست یافتند. تیم تحقیقاتی تصور می‌کند افراد با تغییرات ژنتیکی خاص ممکن است به‌ طور طبیعی فیبر الاستیک در هم ریخته‌ی کمتر یا بیشتری در پوست برای شروع این فرایند داشته باشند. که همین امر موجب می‌شود تا در صورت ‌بروز کشش‌های چشمگیر، پوست آن‌ها به‌ طور طبیعی کشش بیشتری را متحمل شود، آنچه که به احتمال زیاد به ترک‌های پوستی منتهی می‌شود.

برای من چه مفهومی دارد؟

این مطالعه اولین تحقیقی است که حقیقتاً برای درک علت کشش‌های پوستی انجام پذیرفت. محققان امیدوارند که یافته‌هایشان به سایر محققان و پزشکان در یافتن راه‌های جدید برای درمان یا حتی پیشگیری از ترک‌های پوستی کمک کند. نکته‌ایی قابل توجه: بسیاری از کرم‌ها و لوسیون‌هایی که ادعای پیشگیری یا درمان ترک‌های پوستی را دارند، در واقعیت فقط ادعاست و اساس پژوهشی خاصی ندارد، زیرا این مطالعه اولین مطالعه برای کشف این مشکل است. باید پیش از هزینه و خرید کرم‌ها مجدداً فکر کنید، زیرا برخی از آنها وعده‌هایی می‌دهند که به درمان ترک‌های پوستی منتهی نمی‌شود.

[ad_2]

لینک منبع

بهترین نوشیدنی های طبیعی برای ورزشکاران

[ad_1]

یک نوشیدنی ورزشی باعث نمی‌شود سریع‌تر بدوید یا بلندتر بپرید، بلکه فقط مایعات و موادمغذی را که با عرق کردن از دست داده‌اید، جبران می‌کند. اما نوشیدنی‌هایی وجود دارند که واقعا روی تمرینات ورزشی تاثیر دارند. حین انجام تمرینات جرعه جرعه آب بنوشید(کم آبی می‌تواند ناتوان‌تان کند)، و این نوشیدنی‌ها را هم امتحان کنید و نتیجه‌اش را ببینید.

آب گیلاس

مقدار: دو نیم فنجان

بهترین زمان نوشیدن: یک هفته پیش از هر رخداد ورزشی مانند مسابقه دو، هر روز بنوشید(و البته همان روز).

آب گیلاس

خواص این نوشیدنی: ورزشکاران استقامتی که پیش از دو ماراتن آب گیلاس نوشیده بودند، نسبت به کسانی که از این آب میوه مصرف نکرده بودند، بعد از مسابقات درد کمتری احساس کرده بودند. مواد فتوشیمیایی موجود در این نوشیدنی، التهاب را تسکین می‌دهد.(همچنین آب گیلاس به شما کمک می‌کند شب۹۰ دقیقه بیشتر بخوابید)

مقاله مرتبط: خواص گیلاس

شیر بدون چربی

بهترین زمان نوشیدن: دقیقا بعد از تمرین استقامتی

مقدار: ۲ تا ۴ فنجان

شیر بدون چربی

خواص این نوشیدنی: پروتئین موجود در شیر به ترمیم عضلاتی که از آنها کار کشیده‌اید کمک می‌کند. کلسیم و ویتامین D استخوان‌ها را قوی کرده و می‌تواند به شما در چربی‌سوزی بیشتر کمک کند.

بهترین زمان نوشیدن: روزانه و همچنین دقیقا پیش از شروع تمرین

مقدار: ۳ تا ۴ فنجان

چای سبز

خواص این نوشیدنی: کافئین موجود در چای سبز به شما کمک خواهد کرد مدت بیشتری ورزش کنید. همچنین چربی بیشتری می‌سوزانید، کاتچین که از ترکیبات موجود در چای سبز است، چربی سوزی را بیشتر می‌کند، مخصوصا حین تمرینات ایروبیک.

لیموناد زنجبیلی

مقدار: نصف قاشق چایخوری زنجبیل سابیده شده را به یک فنجان شربت لیموناد اضافه کنید.

بهترین زمان نوشیدن: روزانه

لیموناد زنجبیلی

خواص این نوشیدنی: زنجبیل که حاوی ترکیبات ضدالتهابی است، از درد عضلات پس از تمرین، تا حدود ۲۵درصد می‌کاهد.

قهوه

مقدار: پیش از تمرین ۳ تا ۴ فنجان بنوشید.

خواص این نوشیدنی: کافئین استقامت را افزایش داده و خستگی و ناتوانی را به تاخیر می‌اندازد؛ به شما کمک می‌کند با قدرت بیشتر و برای مدت طولانی‌تر ورزش کنید.

[ad_2]

لینک منبع

پروبیوتیک و کاهش وزن

[ad_1]

پروبیوتیک

قبلا در مقاله‌ای تحت عنوان پروبیوتیک‌ها: هر آنچه باید درباره‌ی آنها بدانید به صورت کامل در مورد پروبیوتیک‌ها صحبت کرده بودیم و پیشنهاد میکنیم ابتدا آن مقاله رو مورد مطالعه قرار دهید.

پروبیوتیک‌ها میکروارگانیسم‌های بسیار ریزی هستند که از فواید بسیاری برخوردارند.

آنها هم در مکمل‌ها و هم در مواد غذایی تخمیرشده وجود دارند.

پروبیوتیک‌ها موجب بهبود عملکرد دستگاه گوارش، سلامت قلب و اصلاح عملکرد سیستم ایمنی می‌شوند و این تنها چند مورد از مزایای آن‌هاست.

چندین مطالعه در این زمینه نشان می‌دهد که پروبیوتیکها به کاهش وزن و کاهش چربی شکمی کمک شایانی می‌نمایند.

باکتری‌های روده در تنظیم وزن بدن موثرند.

صدها نوع مختلف میکروارگانیسم در دستگاه گوارش زندگی می‌کنند.

اکثر آنها باکتری هستند و اغلب آنها مفیدند. باکتری‌های دوستانه چندین ماده‌ی مغذی مهم از قبیل ویتامین K و انواع خاصی از ویتامین B را تولید می‌کنند.

آنها همچنین به تجزیه‌ی فیبرها که بدن قادر به هضم آنها نیست کمک می‌کند و آنها را به اسیدهای چرب مفید با زنجیره‌ی کوتاه مانند اسید بوتیریک بدل می‌سازد.

هر یک از باکتری‌های مفید روده به یکی از این دو خانواده‌ی اصلی تعلق دارند: bactriodetes و firmicutes که به نظر می‌رسد وزن بدن به تعادل بین این دو خانواده از باکتری‌ها مرتبط است.

هم مطالعات انسانی و هم جانوری حاکی از آن است که افراد با وزن طبیعی باکتری‌های روده‌ایی متنوع‌تری نسبت به افراد مبتلا به اضافه وزن یا چاقی دارند.

در این مطالعات، مشخص شد که غالب باکترهای روده‌ایی افراد چاق از خانواده‌ی firmicutes بوده و اندکی از آن به خانواده‌ی bacteriodetes تعلق دارد.

چندین مطالعه‌ی جانوری در این زمینه انجام شد و نتایج نشان داد اگر باکتری روده‌ایی موش‌های چاق را به روده‌ی موش‌های لاغر منتقل کنیم، موش‌های لاغر، چاق می‌شوند.

تمام این مطالعات دال بر آن است که باکتری‌های روده‌ایی نقشی مقتدرانه در تنظیم وزن ایفا می‌کنند.

تاثیر پروبیوتیک‌ها در تغییر وزن

محققان معتقدند که برخی پروبیوتیک‌های خاص مانع از جذب چربی مواد غذایی می‌شوند، این امر با افزایش دفع چربی از مدفوع محقق می‌شود.

به عبارت دیگر، پروبیوتیک‌ها باعث می‌شوند بدن کالری کم‌تری را از غذاهای مصرفی درو کند.

برخی از باکتری‌ها، از قبیل لاکتوباسیل‌ها نیز به همین ترتیب عمل می‌کنند.

پروبیوتیک‌ها به طروق دیگر نیز به مبارزه با چاقی می‌پردازند:

ترشح هورمون کاهش اشتها: پروبیوتیک‌ها به ترشح هورمون سیری یا همان هورمون کاهش اشتها کمک شایانی می‌نمایند. افزایش ترشح این هورمون سطح کالری‌سوزی و چربی‌سوزی را افزایش می‌دهد.

افزایش لنف‌سازها: پروبیوتیک‌ها سطح پروتئین لنف‌ساز را افزایش می‌دهند. همین امر منجر به کاهش ذخیره‌ی چربی می‌گردد.

همچنین شواهد بسیاری دال بر اینکه چاقی با التهابات در مغز مرتبط است، وجود دارد.

پروبیوتیک‌ها با بهبود سلامت روده مرتبطند و التهابات وابسته به دستگاه‌های مختلف بدن را کاهش داده و مانعی در برابر چاقی و اضافه وزن هستند.

با این وجود، باید به خاطر داشته باشید که این مکانیزم به قدر کفایت شناخته شده نیست. تحقیقات بیشتری در زمینه باید صورت پذیرد.

پروبیوتیک‌های موثر در کاهش وزن و کاهش چربی شکمی

مطالعات اثبات می‌کند که تیره‌ی خاصی از تبار لاکتوباسیل‌ها به کاهش وزن و کاهش چربی شکمی کمک می‌کنند.

در یکی از این مطالعات، مشخص شد خوردن ماست‌های حاوی لاکتوباسیل‌های fermentum (تخمیری) یا لاکتوباسیل‌های  amylovorus (نشاسته‌خوار)حدودا ۳ تا ۴٪ از چربی بدن را در طی ۶ هفته کاهش می‌دهند.

یکی دیگر از مطالعات متشکل از ۱۲۵ شرکت‌کننده بود که تاثیرات مکمل لاکتوباسیل‌های rhamnosus (عصاره‌ی عناب)بر کاهش وزن و عدم کاهش وزن را مورد بررسی قرار داد.

در طول تحقیق ۳ ماهه، زنانی که پروبیوتیک مصرف نموده‌ بودند ۵۰٪ بیشتر از زنانی که دارونما مصرف کرده بودند، وزن خود را از دست دادند.

لاکتوباسیل‌های gasseri (گازدار)

در بین تمام باکتری‌های پروبیوتیک که مورد مطالعه قرار گرفته‌اند، لاکتوباسیل‌های gassei (گازدار) بیشترین تاثیر را بر کاهش وزن نشان داده‌اند. مطالعات جانوری متعدد نشان داد که این لاکتوباسیل از خواص ضدچاقی برخوردار است.

بعلاوه، مطالعات بر روی بزرگسالان ژاپنی نتایج متحیرکننده‌ایی در بر داشت.

یکی از مطالعات متشکل ۲۱۰ نفر با چربی شکمی فراوان بود. در این تحقیق مشخص شد که مصرف لاکتوباسیل‌های gasseri (گازدار) به مدت ۱۲ هفته موجب کاهشِ وزن، چربی دور اندام‌ها، توده‌ی بدنی کوچکتر و سایز کم و دور باسن ظریف‌تر می‌شود.

علاوه بر این، چربی‌های شکمی تا ۸.۵٪ کاهش می‌یابد. با ابن وجود، هنگامی که شرکت‌کنندگان مصرف پروبیوتیک‌ها را متوقف نمودند، ظزف ۱ ماه تمام چربی شکمی آنها بازگشت.

برخی از پروبیوتیک‌ها از افزایش وزن جلوگیری می‌کند

کاهش وزن تنها روش راه مبارزه با چاقی نیست. پیشگیری از تجمع چربی از آن نیز مهم‌تر است، به طور مشخص، پیشگیری از شکل‌گیری چربی بسیار حائز اهمیت است.

در یک مطالعه‌ی ۴ هفته‌ایی، مصرف نوع خاصی از پروبیوتیک با فرمول انحصاری vsl#3 مورد مطالعه قرار گرفت و روزانه به این شرکت‌کنندگان بیش از ۱۰۰۰ کالری غذا داده می‌شد، اما مصرف همزمان این حجم غذا بعلاوه‌ی این پروبیوتیک خاص، اضافه نمودن وزن را محدود نمود و مانع از تجمع چربی شد.

برخی از اشکال پروبیوتیک‌ها نیز می‌تواند خطر ابتلا به چاقی و اضافه وزن را افزایش دهند.

تمام مطالعات انجام شده در زمینه‌ی پروبیوتیک‌ها بر خاصیت آنها در کاهش وزن صحه نمی‌گذارد.

برخی از مطالعات نشان دادند که برخی از انواع پروبیوتیک‌ها می‌توانند منجر به اضافه وزن شوند و نه کاهش وزن. از آن جمله این پروبیوتیک‌ها می‌توان به لاکتوباسیل acidophilus، لاکتوباسیل fermentum و لاکتوباسیل ingluviei اشاره نمود.

یکی از مطالعات مروری اخیر به بررسی ۴ آزمایش بالینی کنترل‌شده پرداخت. نتایج گواه آن بود که پروبیوتیک‌ها موجب کاهش وزن، توده‌ی بدنی نشده یا سطح چربیِ بدنی افراد مبتلا به اضافه وزن و بزرگسالان چاق را کاهش نمی‌دهند.

با این وجود، این مطالعه‌ی مروری شامل مطالعات ذکر شده در بالا را نبود و آنها را مد نظر نگرفته بود.

پروبیوتیک‌ها تنها تکه‌ایی از پازل هستند.

پروبیوتیک‌ها شامل طیف گسترده‌ایی از فواید هستند.

با این وجود، تاثیر آنها بر وزن مغشوش است و به نظر می‌رسد تاثیر آنها به نوع پروبیوتیک بستگی دارد.

شواهد گواه آن است که لاکتوباسیل gasseri به افراد چاق کمک می‌کند تا وزن و چربی شکمی خود را کم نمایند. بعلاوه، مصرف یک پروبیوتیک ترکیبی موسوم به vsl#3 در کنار یک برنامه‌ی غذایی مملو از کالری می‌تواند مانع از اضافه وزن شود.

چنانچه علاقمندید تا آنها را امتحان نمائید، می‌توانید هم لاکتوباسیل gasseri و هم vsl#3 را از سایت amazon به صورت آنلاین تهیه کنید.

در انتهای روز، انواع خاصی از پروبیوتیک‌ها متعادل‌ترین تاثیر را بر وزن شما خواهند داشت، به ویژه اگر در کنار یک برنامه‌ی غذایی سالم و بر مبنای غذاهای طبیعی باشد.

با این وجود، دلایل متعددی دیگری وجود دارد که مصرف مکملهای پروبیوتیک را در کنار دیگر روش‌های کاهش وزن تائید می‌کند.

[ad_2]

لینک منبع

نمایش تصویری ضایعات پوستی پیش سرطانی و سرطان پوست

[ad_1]

سرطان پوست از دسته بیماری هایی است که ممکن است تشخیص دیرهنگام آن دردسر ساز شود چراکه ضایعات پوستی زیادی وجود دارد که فرد مبتلا به آن ممکن است هیچگاه احتمال خطرناک بودنشان را ندهد و پیگیر آن‌ها نباشد.

  1. چه کسانی به سرطان پوست مبتلا می شوند و چرا؟

قرار گرفتن در معرض نور خورشید اصلی ترین دلیل برای ابتلا به سرطان پوست است. اما این موضوع نمی تواند توسعه سرطان در قسمت هایی از بدن که در معرض نور خورشید نبوده اند را توضیح دهد. قرار گرفتن در معرض آسیب های محیطی، درمان با تابش و حتی وراثت نقش مهمی در این شرایط بازی می کند. اگرچه هر فردی می تواند به سرطان پوست مبتلا شود اما خطر ابتلا برای افراد زیر بالاتر است:

  • افرادی با پوست روشن و چشمانی روشن
  • حضور تعداد زیاد خال هایی با شکل نامنظم و با اندازه بزرگ
  • سابقه خانوادگی سرطان پوست
  • سابقه مواجهه با نور خورشید یا آفتاب سوختگی
  • زندگی در ارتفاعات بالا یا زندگی در نواحی با نور خورشید زیاد
  • درمان با تابش

  1. نشانه های هشدار دهنده سرطان پوست:

سرطان پوست که در برگیرنده کارسینوم سلول قاعده‌ای، ملانوم و کارسینوم سلول سنگفرشی است اغلب به عنوان یک تغییر در پوست آغاز می شود. این موارد می تواند زائده جدید پوستی یا ضایعات پوستی پیش سرطانی باشد که سرطان نیستند اما می توانند با گذشت زمان به سرطان تبدیل شوند. تخمین زده شده است ۴۰ تا ۵۰ درصد افرادی که پوست روشن دارند و ۶۵ ساله هستند حداقل به یک نوع سرطان پوست مبتلا خواهند شد. سرطان پوست اگر در مراحل اولیه شناسایی شود می تواند درمان گردد.

  1. کراتوز اکتینیک:

کراتوز اکتینیک actinic_keratosis

این تکه های کوچک پوستی به خاطر قرار گرفتن بیش از حد در معرض نور خورشید ایجاد می گردد اغلب بر روی سر، گردن و دست دیده می شود اما ممکن است در هر جایی از بدن رشد پیدا کند. این موارد می تواند نشانه اولیه هشداردهنده سرطان پوست باشد اما به سختی می توان گفت که چنین تکه هایی از پوست در گذر زمان تغییر خواهند کرد و سرطانی خواهند شد. بیشتر این موارد به سرطان تبدیل نمی شوند اما پزشکان توصیه می کنند درمان اولیه برای جلوگیری از توسعه این بیماری انجام شود. افرادی که پوست روشن دارند، بلوند هستند، موهای قرمز دارند یا چشم هایشان آبی یا سبز است در معرض خطر بیشتری قرار دارند.

  1. التهاب لب اکتینیک:

dermnet_photo_of_actinic_cheilitis التهاب لب اکتینیک

التهاب لب اکتینیک در ارتباط با کراتوز اکتینیک بوده و شرایط پیش سرطانی است که معمولا در قسمت های پایینی لب دیده می شود.تکه های پوسته پوسته یا ناهمواری های های دائمی در لب می تواند در این شرایط وجود داشته باشد. نشانه هایی که شیوع کمتری دارد در برگیرنده تورم لب، از دست دادن مرز بین لب و پوست و خط لب برجسته می باشد. این نوع بیماری اگر درمان نشده رها شود می تواند به کارسینوم سلول سنگفرشی تبدیل شود که یک وضعیت تهاجمی است.

  1. شاخ پوستی:

dermnet_photo_of_cutaneous_horn شاخ پوستی

این نوع بیماری به صورت زائده های قیفی شکلی ایجاد می شود که با پایه قرمز رنگ توسعه می یابد. این نوع زائده از کراتین ساخته شده است. شاخ پوستی نوع خاصی از کراتوز اکتینیک محسوب می شود. اندازه و شکل این زائده ها می تواند متغیر باشد اما بیشتر آنها طول چند میلی متری دارند. کارسینوم سلول سنگفرشی ممکن است در پایه آن دیده شود. معمولا این بیماری در افراد کهنسالی که پوست روشن دارند و سابقه قابل توجهی از قرار گرفتن در معرض نور خورشید دارند دیده می شود.

  1. چه زمانی خال می تواند دردسر ساز باشد؟

خال بالای لبها PRinc_photo_of_benign_nevus_above_lip

همانطور که می دانید خال یک نوع زائده پوستی بدون خطر از ملانوسیت است. ملانوسیت ها رنگدانه های پوست هستند. اگرچه تعداد کمی از خال ها سرطانی هستند اما خال های غیر عادی و غیر طبیعی ممکن است به سرطان تبدیل شوند. خال های طبیعی ظاهر مسطح یا برجسته ای دارند ممکن است در ابتدا مسطح باشند و با گذشت زمان برجسته شوند. سطح چنین خال هایی عموما نرم است. خال هایی که ممکن است به سرطان پوست منجر شوند اغلب شکل نامنظمی دارند، ممکن است در برگیرنده رنگ باشند و اندازه آن ها بزرگتر از پاک کن است. بیشتر خال ها در جوانان توسعه پیدا می کند.

مقاله مرتبط: انواع خال پوستی
  1. خال غیرمعمول یا دیسپلاستیک:

خال غیرمعمول یا دیسپلاستیک

خال های غیر معمول سرطانی نیستند اما می توانند به سرطان تبدیل شوند. این موارد در نواحی از بدن یافت می شوند که در معرض نور خورشید قرار گرفته اند یا در برابر نور خورشید محافظت گشته اند. خال های غیر معمول ممکن است بزرگ تر باشند و شکل غیر طبیعی تری داشته باشند. این موارد ممکن است مسطح یا برجسته باشند یا سطح نرم یا سفتی داشته باشند. چنین خال هایی معمولا رنگ ترکیبی از صورتی، قرمز و قهوه ای را دارند.

  1. ویژگی خال خود را بدانید:

بیشتر خال ها در بدن یک فرد ظاهر مشابهی دارند. خال یا لکه هایی که از بقیه موارد متفاوت باشد ممکن است مشخصه و ویژگی های سرطان پوست را داشته باشد. پس در چنین شرایطی خال باید توسط پزشک پوست بررسی گردد. این خال ها ممکن است بعدا سرطانی گردند. دانستن ویژگی های خال به هنگام بررسی آن ها می تواند بسیار مهم باشد.

  1. تقارن خال:

عدم تقارن به این معنی است که یک طرف از خال با طرف دیگر آن سازگار و هماهنگ نیست. به خاطر داشته باشید که خال های معمولی و طبیعی ظاهر متقارنی دارند. زمانی که خال ها یا لکه های خود را بررسی می کنید، یک خط فرضی از وسط خال بکشید و دو نیمه آن را با هم مقایسه کنید. اگر دو نیمه با هم برابر نبود و ظاهر یکسانی نداشت حتما با یک متخصص پوست مشورت کنید.

  1. مرز خال:

مرز خال

اگر مرز یا لبه های خال نامنظم، محو یا ناصاف بود بهتر است با یک پزشک مشورت کنید. ضایعات پوستی سرطانی اغلب حاشیه و مرز ناصافی دارند.

  1. رنگ خال:

رنگ خال

خالی که رنگ یکسانی با سایر موارد نداشته باشد یا سایه ای از رنگ های قهوه ای، سیاه، آبی، سفید، قرمز یا زرد مایل به قهوه ای باشد مشکوک است. خال های طبیعی اغلب یک سایه واحد از رنگ را دارند. خالی که سایه های رنگی مختلفی دارد یا روشن و تیره است باید توسط پزشک متخصص بررسی گردد.

  1. قطر خال:

قطر خال

اگر قطر خال بزرگتر از پاک کن باشد باید به آن مشکوک شوید.

  1. تغییرات در خال:

تغییرات در خال

خالی که با گذشت زمان تغییر می کند(بزرگتر می شود، رنگ آن تغییر پیدا می کند، شروع به خارش یا خونریزی می کند) باید توسط پزشک متخصص بررسی گردد. اگر بخشی از خال به تازگی تغییر یافته یا برجسته تر شده است حتما با یک پزشک در مورد آن مشورت کنید. ضایعات پوستی سرطانی در اندازه های مختلفی رشد می کنند و ارتفاع آن ها به سرعت تغییر پیدا می کند.

  1. نکاتی برای غربالگری خال ها:

پوست خود را به صورت منظم بررسی کنید. موقعیت عمومی برای ملانوم در مردان بر روی کمر و در زنان پا است. اما کل بدن می تواند خال داشته باشد یا نقاط مشکوکی بر روی آن ایجاد گردد. برای بررسی بدن، کار خود را از سر آغاز کنید و به سمت پایین بیایید. نواحی پوشیده و مخفی را بررسی کنید. بین انگشتان دست و پا، کشاله ران، کف پا، پشت زانو را بررسی نمایید. پوست سر و گردن را برای پیدا کردن خال مورد بررسی قرار دهید. از اینه استفاده کنید یا از اعضای خانواده بخواهید شما را در یافتن چنین مواردی کمک کنند. مراقب خال های جدید باشید. از خال های خود عکس بگیرید و تغییرات آن را با گذشت زمان بررسی کنید. اگر نوجوان هستید، باردارید یا وارد دوران یائسگی شده اید بهتر است توجه ویژه ای به این موضوع داشته باشید.

  1. خال ها چگونه ارزیابی می شوند؟

ارزیابی خال PRinc_photo_of_dermatologist_screening_for_melanoma

اگر خال یا لکه ای را بر روی بدن خود پیدا کردید که نشانه های ملانوم یا سرطان پوست را داشت بهتر است با یک پزشک مشورت کنید. پزشک می تواند نمونه ای از بافت را بردارد و آن را مورد بررسی قرار دهد. اگر سرطانی بودن ان تایید گردد، کل خال و پوست اطراف آن برداشته می شود و سپس بخیه می خورد. ممکن است درمان های بیشتری مورد نیاز باشد.

مقاله مرتبط: ۵ نوع خال سرطانی
  1. مبانی اولیه سرطان پوست:

ملانوم بدخیم به خصوص در مراحل نهایی بسیار حاد و جدی است و درمان آن دشوار خواهد بود. تشخیص و درمان اولیه می تواند نرخ زنده ماندن را افزایش دهد. سرطان های پوستی غیر ملانوم همچون کارسینوم سلول قاعده‌ای و کارسینوم سلول سنگفرشی است. هر دوی این موارد شایع هستند و اگر در مراحل اولیه شناسایی گردند قابل درمان خواهند بود. افرادی که سرطان پوست داشته اند ممکن است دوباره به ان مبتلا گردند. این افراد باید حداقل سالی یکبار مورد بررسی قرار گیرند.

  1. ملانوم:

ملانوم همانند سایر سرطان های پوستی شایع نیست اما می تواند بسیار حاد و مرگبار باشد. نشانه های احتمالی این بیماری در برگیرنده تغییر در ظاهر خال یا ناحیه رنگدانه دار پوست است. اگر خال موجود بر روی بدن تغییر اندازه ، شکل یا رنگ داد یا اینکه لبه های نامنظمی داشت ، بیشتر از یک رنگ در خود داشت، متقارن نبود، خارش یا خونریزی داشت حتما با پزشک مشورت کنید.

  1. کارسینوم سلول سنگفرشی:

کارسینوم سلول سنگفرشی

این سرطان پوست غیر ملانومی ممکن است به صورت زائده های پوسته پوسته، قرمز و سفت ظاهر شود که خونریزی می کند یا به صورت زخمی ظاهر می شود که درمان نمی یابد. اینگونه موارد اغلب بر روی بینی، پیشانی، گوش، لب پایینی، دست و سایر نواحی که در معرض نور خورشید قرار گرفته است دیده می شود. اگر کارسینوم سلول سنگفرشی در مراحل اولیه شناسایی و تشخیص داده شود قابل درمان است. اگر سرطان پوست پیشرفته تر شود، درمان به مراحله ای که سرطان در آن قرار دارد بستگی خواهد داشت.

  1. بیماری بوون:

بیماری بوون نوعی سرطان پوست است که به آن کارسینوم سلول سنگفرشی درجا نیز گفته می شود. این نوع سرطان پوست به سمت خارج رشد و توسعه پیدا می کند. کارسینوم سلول سنگفرشی تهاجمی می تواند به سمت داخل توسعه پیدا کند و قسمت های داخلی بدن را درگیر سازد. بیماری بوون به صورت لکه های قرمز رنگ ناهموار و پوسته پوسته دیده می شود. معمولا این بیماری با راش پوستی، اگزما،قارچ یا پسوریازیس اشتباه گرفته می شود.

  1. کارسینوم سلول قاعده‌ای:

کارسینوم سلول قاعده‌ای

این نوع سرطان رایج ترین سرطان پوست محسوب می شود و درمان آن اسان است. از انجایی که کارسینوم سلول قاعده‌ای به آرامی توسعه پیدا می کند اغلب در بزرگسالان دیده می شود. این موارد ممکن است فرم متفاوتی داشته باشند که در برگیرنده مومی یا مرواریدی سفید است که اغلب رگ های خونی واضحی در آن دیده می شود. تومورها می تواند به صورت لکه های مسطح، پوسته پوسته یا به رنگ قهوه ای در کمر، قفسه سینه یا در موارد نادر به صورت زخم های مومی یا سفید ظاهر شوند.

[ad_2]

لینک منبع

مدت زمان لازم برای پوشیدن جوراب واریس در طول روز

[ad_1]

افراد مختلف جامع در گروه های سنی متفاوت به دلایل گوناگون در تمامی دنیا جوراب واریس می پوشند و هر کس به نحوی از بهبود جریان گردش خون حاصل شده، بهره مند میگردد. این جوراب ها به درمان و بهبود گستره وسیعی از مشکلات پا کمک فراوانی میکنند و گاهی افرادی هستند که بدون پوشیدن این نوع جوراب حتی قادر به راه رفتن نیستند! اما سوال اساسی اینجاست که چند ساعت از طول روز می بایست جوراب واریس را پوشید؟ و در این مقاله قصد داریم به طور مختصر و کاربردی به آن پاسخ دهیم. ولی قبل از آن چند مورد را با هم مرور خواهیم کرد:

جوراب واریس چیست؟

جوراب واریس ، پا پوشی است فشاری بافته شده از الیاف الاستیک و طراحی شده جهت اعمال فشار تدریجی به پا در ناحیه قوزک، ساق و ران پا که در نهایت به تسهیل جریان گردش خون در اندام تحتانی کمک فراوانی می کند. این جوراب ها در سایزها ، اشکال و رنگ های مختلف تولید و بسته به نیاز بیمار از کف پا تا ساق ، زانو ، بالای زانو و انتهای ران بیمار را پوشش می دهد.

مکانیزم اثر جوراب واریس چیست؟

جوراب واریس با اعمال فشار تدریجی و یکنواخت در سرتاسر پا با غلبه بر نیروی جاذبه زمین و هدایت خون وریدی به سمت قلب ، فرآیند گردش خون کل بدن را تسهیل کرده و به توصیه پزشکان ، به افراد مبتلا به واریس و یا ادم لنفاوی ( تجمع مایع لنف در پا ) کمک شایانی خواهد کرد که علت بروز هر دو عارضه نیز، عدم توانایی عروق به بازگرداندن خون به قلب یا لفف به سیستم لنفاوی بدن است. همچنین این نوع جوراب ها از بوجود آمدن لخته ی خونی در پای افراد مستعد به DVT جلوگیری می نماید.

چه افرادی می باست از جوراب واریس استفاده کنند؟

پس از تولید اولین نوع جوراب واریس به شکل امروزی در کمپانی سیگواریس سوئیس در سال ۱۹۵۸ ، پزشکان همواره پوشیدن جوراب واریس را به دو گروه از افراد اکیداً توصیه می کنند. اول افرادی که گردش خون طبیعی بدنشان در ناحیه پاها به شدت ضعیف است و گروه دوم افرادی که به واسطه شرایط خاص ممکن است به مدت طولاتی در بستر و یا بی حرکت باشند و جهت جلوگیری از ایجاد لخته خون در پا ( ترومبوز ) می بایست از این محصولات فشار درمانی بهره مند گردند.

آیا می توان جوراب واریس را در تمام طول روز به پا داشت؟

اگر پزشک شما توصیه خاصی در خصوص نحوه و میزان استفاده از جوراب واریس دارد ، حتماً از دستور پزشک تبعیت کنید در غیر اینصورت بطور عمومی این جورا ب ها به نحوی طراحی شده است که در صورت انتخاب فشار متناسب با شرایط فرد، می توان از ابتدای روز هنگام برخواستن از رتخواب آن را پوشید و در پایان روز هنگام رفتن به رتخواب آن را از پا بیرون آورد.

پوشیدن جوراب واریس در تمام طول روز ، با تسهیل و کمک به گردش خون به پاهای شما قدرت و انرژی مضاعف می بخشد و باعث ایجاد حال عمومی بهتر در فرد خواهد شد ولی باید به این نکته توجه کرد که می بایست به پاها زمان استراحت نیز داد بنابراین استفاده از جوراب واریس در حین استراحت و خواب شبانه اصلاً توصیه نمی شود. و لازم نیست شما جوراب را بطور دائم به پا داشته باشید.

البته در این حین استثنائاتی  نیز وجود دارد، بعنوان مثال اگر به شما توصیه شده در حین سفرهای هوایی طولانی مدت از جوراب واریس استفاده کنید بسیار مفید است که در تمام طول پرواز و حتی در هنگام خواب در حین سفر هوایی جوراب را بطور دائم به پا داشته باشید و حتی تا چند ساعت پس از اتمام پرواز نیز آن را به پا نگه دارید.

همچنین برای شیفت های کاری طولانی مدت چندین ساعته و بدون استراحت شبانه نیز ، می توان این استثناء را قائل شد زیرا اصولاً به پا داشتن طولانی مدت این نوع جوراب مشکلی را برای فرد ایجاد نمی کند ولی باید به خاطر داشته باشیم هرزچندگاهی میبایست به پا ها زمان استراحت داده شود.

آیا همه می توانند جوراب واریس بپوشند؟

بله، همه افراد جامعه با در نظر گرفتن کلاس فشار مناسب می توانند از مزایای این نوع جوراب بهره مند گردند ، اما گروهی از افراد هستند که میبایست در پوشیدن این جوراب ها احتیاط لازم را داشته باشند، ازجمله افرادی که حساسیت شدید پوستی دارند، افرادی که پوستشان به الیاف مختلف عکس العمل نشان می دهد، افرادی که دچار توم پا بدلیل وجود لخته خونی هستند، و افرادی که تحت درمان های قلبی عروقی هستند، این افراد می بایست حتماً با مشورت و تجویز پزشک از این نوع جوراب استفاده نمایند.

بنابراین پاسخ این سوال که چه مدت می توان جوراب واریس را پوشید ، آن است که بجز در موارد وجود تجویزات اختصاصی پزشک ، هر چقدر که دوست دارید و با آن احساس راحتی می کنید ولی به یاد داشته باشید در هنگام خواب شبانه ، آنها را از پا خارج کنید تا پاهایتان نیز استراحت نمایند.

منبع: http://www.compressioninfo.com

ترجمه: مهندس امیررضا شفیعی – کارشناس ارشد مهندسی پزشکی

واحد علمی شرکت تجهیزات پزشکی ماهان طب

[ad_2]

لینک منبع

علائم حمله قلبی خاموش

[ad_1]

حمله قلبی

همه حملات قلبی موجب درد قفسه سینه و عرق ریزی زیاد نمی‌شوند: تحقیقی جدید از موسسه ملی سلامت می‌گوید، بعضی از حملات ممکن است “به آرامی” عمل کنند و علامتی نداشته باشند. محققان ۱۸۰۰ فرد ۴۵ سال و بالاتر را به‌کار گرفتند که بیماری قلبی نداشتند و سپس ۱۰ سال بعد قلب‌های‌شان را اسکن کردند. آنها دریافتند ۸ درصد از شرکت‌کنندگان نشانه‌هایی از بافت زخمی در قلب‌شان دارند. اکثریت این افراد نسبت به این مورد اطلاعی نداشته و تقریبا نیمی از آنها مستعد حمله قلبی بودند. این یعنی ممکن است آنها حمله قلبی را تجربه کرده باشند اما حتی این موضوع را ندانند.

به گفته دکتر دیوید بلومک، سرپرست رادیولوژی و تصویربرداری در مرکز کلینیکی NIH ، در برخی موارد بیماران علامت‌های دارند که احساس می‌کنند آن‌قدر بد نیست که به پزشک مراجعه کنند. این علائم می‌تواند شامل درد خفیف در قفسه سینه، حالت تهوع، استفراغ، خستگی بی دلیل، سوزش سر دل، تنگی نفس، و یا احساس ناراحتی در گردن یا آرواره باشد.بله درست است: یک حمله قلبی خاموش ممکن است احساسی شبیه یک دوره میکروب شکمی و یا آنفلوآنزا و یا بدهضمی داشته باشد. اما برخلاف نشانه‌های این بیماری‌ها، حتی یک حمله قلبی خفیف می‌تواند یک بافت زخمی روی قلب‌تان باقی بگذارد.

حالا چرا این یک اتفاق خیلی مهم است: زخم ممکن است در جریان الکتریکی قلب شما دخالت کرده و موجب ضربان قلب غیرطبیعی وبی‌نظمی ضربان قلب گردد. وقتی این اتفاق روی می‌دهد، قلب شما ممکن است خیلی تند بزند ونتواند به‌اندازه کافی خون را پمپاژ نماید. در نتیجه ایست ناگهانی قلب رخ می‌دهد.

بنابراین بهترین کاری که می‌توانید بکنید چیست؟ وقتی کاملا احساس سلامتی نمی‌کنید حواس‌تان کاملا به علائمی که دارید باشد.

به گفته دکتر بلومک، برای افراد جوان‌تر و سالمتر، احتمال این حملات قلبی بسیار کم‌تر است. اما اگر شما بالای ۴۰ یا ۵۰ سال هستید و سابقه بیماری قلبی در خانواده دارید و یا دارای سایر ریسک فاکتورها مانند چاقی، فشارخون بالا، دیابت و یا سیگار کشیدن هستید، باید درصورت مشاهده علائمی که بیشتر از ۲۰ دقیقه به طول انجامیدند و یا دراثر فعالیت شدیدتر شدند، در اسرع وقت به پزشک مراجعه نمایید.

منتظر نمانید تا این نشانه‌ها برطرف شوند!

حتی اگر علامتی هم ندارید، خوب است که برای چکاپ سالیانه به پزشک مراجعه کنید. چون حمله قلبی تشخیص داده نشده، تنها چیزی نیست که می‌تواند قلب را زخمی کند: چیزهایی مثل فشارخون بالایی که مزمن شده، دیابت، چاقی، و سیگار هم می‌توانند به قلب آسیب بزنند. در حقیقت ۷۰ درصد کسانی که بیماری قلبی تشخیص داده نشده داشتند و از ایست ناگهانی قلب مرده بودند، مطالعات نشان داد زخم‌هایی از پیش در قلب‌شان داشتند.

به همین دلیل تشخیص به‌موقع بیماری قلبی مهم است، زیرا پزشک می‌تواند پیش از وقوع حمله قلبی، این فاکتورها را کنترل کند. شما باید از پزشک‌تان بخواهید جهت بررسی کلسیم از شما سی‌تی اسکن بگیرد و یا تست سی‌تی آنژیوگرافی انجام دهد. با این روش می‌توان ایجاد پلاکت را در مراحل اولیه شناسایی کرد.

[ad_2]

لینک منبع

درمان اختلال «کم توجهی – بیش فعالی» بدون دارو

[ad_1]

کم‌توجهی-بیش‌فعالی

خواهرم و همسرش تصمیم گرفتند برای کنترل اختلال بیش‌فعالی پسرشان از دارو استفاده نکنند. این یک تصمیم شخصی است که آنها مدتهاست گرفته‌اند و به آن پایبندند. آنها از افرادی که شیوه دارویی را به‌کار می‌برند حمایت می‌کنند اما این راهکار را برای پسرشان پاسخگو نمی‌دانند.

در اینجا چهار روشی را که این دو برای مدیریت بیش‌فعالی پسرشان به‌کار می‌برند می آورم:

  1. مکمل‌های روغن ماهی

روغن ماهی حاوی اسیدهای چرب امگا۳ مانند EPA و DHA می‌باشد. مکمل‌های امگا۳ عموما به‌عنوان “عذای مغز” شناخته می‌شود زیرا توانایی تقویت عملکرد مغز و کاهش علائم ناهنجاری‌های مغزی مانند افسردگی و بیش‌فعالی و کم‌توجهی را دارد.

بدن انسان خودش این اسیدهای چرب را تولید نمی‌کند!

حتی به زنان باردار هم توصیه می‌شود پیش از زایمان از ویتامین‌های حاوی امگا۳ استفاه کنند چون به‌طرز شگفت‌انگیزی موجب بهبود رشد مغز جنین می‌گردد.

خواهرم هر روز به پسر بیش‌فعالش مکمل روغن ماهی می‌دهد(با دوز مناسب وزن و سنش) و شاهد بهبودهای چشمگیری در رفتارش بوده‌است.

  1. تغییر در تغذیه

هر بچه‌ی بیش‌فعالی متفاوت است. حوزه‌هایی که در آن درگیر هستند و با آن رشد می‌کنند همگی با هم تفاوت دارند و هر بچه‌ای به درمان واکنش متفاوتی نشان می‌دهد. برای خواهرزاده من، غذایی که می‌خورد روی عملکردهای بدنش تاثیرات عظیم و گوناگونی دارد. برای مثال، هرگاه در رژیم غذایی‌اش رنگ قرمز و زرد باشد، علائم بیش‌فعالی او به میزان قابل توجهی افزایش می‌یابد.

غذایی که می‌خورد درست مانند زدن دکمه‌ی ظرفیت و توانایی‌های اوست!

وقتی پسر خواهرم تا مدتی تغذیه‌ای بدون رنگ تند دارد، خیلی بهتر می‌تواند با دنیای پیرامونش انسجام و هماهنگی برقرار کند، تمرکز و توجهش کمی بهتر می‌شود و زمان بیشتری می‌نشیند. با برگرداندن رنگ‌ها به غذایش، دوباره جدال‌ها و چالش‌ها شروع می‌شوند.

والدینش همچنین باید حواس‌شان به شکری که مصرف می‌کند هم باشد، اما نباید به‌طور کلی از تغذیه‌اش حذف شود. بچه‌های دیگر باید تمام افزودنی‌ها، نگهدارنده‌ها و عناصر مصنوعی را از رژیم غذایی‌شان حذف کنند تا به آرامش برسند. هر کسی متفاوت است، اما تغییرات تغذیه‌ای، تاثیرات بسیار زیادی روی کنترل این اختلال دارد.

  1. درمان(رفتار درمانی)

بعضی از افراد فکر می‌کنند”درمان” یعنی لم دادن روی مبل و حرف زدن درباره مشکلات. خیلی از افراد هم فکر می‌کنند درمان تنها مربوط به افسردگی، اضطراب، و رهایی از تراژدی است.

اما درمان کاملا شکل و اندازه‌های متفاوتی دارد، و می‌تواند به طیف عظیمی از مشکلات کمک کند مانند اختلال بیش‌فعالی و کم توجهی.

برای بچه‌های بیش‌فعال، رفتاردرمانی، انتخابی عالی است چون می‌توان هنگام بازی این رفتارهای را همزمان کرد، بدون‌این‌که کودک بداند در حال یادگیری است.

گاهی در این درمان‌ها باید با بچه‌ها وارد نقش بازی کردن شد، گاهی هم باید در موقعیت‌های حقیقی زندگی رفتارهای مثبت او را تشویق کرد. درمانگرها گاهی اجازه می‌دهند این بچه‌ها با سایر بچه‌های بیش‌فعال بازی کنند. والدین هم درطول این جلسات درمانی، چیزهای زیادی یاد می‌گیرند، آنها می‌آموزند چگونه به رفتارهای کودک بیش‌فعال‌شان به‌طور مثبت واکنش نشان دهند و به آنها توصیه‌های عملی و کاربردی درباره چگونه عمل کردن هنگام بروز مشکل ارائه می‌گردد.

  1. پروبیوتیک‌ها

آیا می‌دانستید که سلامت روانی ارتباط قوی با سلامت گوارشی دارد؟ بله درست است!

درباره‌اش فکر کنید. چندبار پیش آمده که نگرانی و دلشوره‌تان به شکم‌درد ختم شده؟ چند بار شنیده‌اید که بعضی‌ها از اصطلاح” اسهال عصبی” استفاده می‌کنند؟ این واقعیت دارد! میان روان و معده و روده ارتباط وجود دارد که شامل واکنش‌های فراوان و اصطلاحات بیولوژیکی بیشمار دیگری می‌شود.

پروبیوتیک‌ها سرشار از باکتری‌های خوب و مخمرهایی هستند که به معده و روده‌تان کمک می‌کنند آن‌طوری که درست است عمل کنند. این مکمل‌ها تقریبا برای همه خوب و بی‌ضرر هستند و خیلی خوب می‌توانند مشکلات گوارشی را از شما دورنگه‌دارند اما ابتدا با پزشک‌تان مشورت کنید.

بیشتر بخوانید: پروبیوتیک چیست و چه خواصی دارد؟

هرچقدر معده و روده شما سالم‌تر باشد، مغزتان سالم‌تر است. برای بچه‌های بیش‌فعال، این هدفی است که باید آن را نشانه بگیرید!

[ad_2]

لینک منبع

چگونگی رفتار با کودکانی که دروغ می گویند

[ad_1]


چگونگی رفتار با کودکانی که دروغ می گویند

چگونگی رفتار با کودکانی که دروغ می گویند

اگر كودكتان دروغ ميگويد چه كار بايد بكنيد؟

* نگذاريد كودك فكر كند نميتواند به شما حقيقت را بگويد.

اگر كودك نگران عصباني شدن شما باشد ممكن است به هر قيمتي سعي كند حقيقت را به شما نگويد. مهم اينست به او كمك كنيد احساس امنيت و حمايت از شمارا داشته باشد در نتيجه ميتواند با علاقه و راحتي حرفش را بزند حتي اگر حرفش مطابق ميل شما نباشد.

* به جاي تنبيه او را با عواقب كار اشنا كنيد.

تنبيه از خشم مياد در حاليكه عواقب كار روي درست كردن رفتار اشتباه تمركز دارد.
براي مثال اگر كودك شما در مورد مسايل كوچكي كه در خانه به وي سپرديد به شما دروغ گفت به او از اهميت كارهايش توضيح دهيد. ميتوانيد خود نيز با او همگام شويد مثلا به او در مرتب كردن لباسهايش كمك كنيد و از اهميت نظم و ترتيب وي را اگاه سازيد.

* در مورد انتظارات خود شفاف باشيد.

به كودك خود بگوييد كه دروغ گويي چيزي است كه نمي خواهيد در خانه شما ديده شود. بگذاريد بداند كه گفتن حقيقت مانند تمام كارهاي خوب ديگري كه از وي انتظار داريد اهميت دارد مانند رفتار و گفتار مودبانه.

* دروغ نگوييد.

بيشترين ميزان يادگيري كودكان از طريق مشاهده رفتار ديگران و عمدتا والدين صورت ميگيرد ( يادگيري مشاهده اي). اگر در روابطمان با كودكمان و يا حتي ديگران خودمان دروغ بگوييم نميتوانيم از فرزندانمان انتظار ديگري داشته باشيم. در بسياري از موارد والدين اين كار را نااگاهانه انجام ميدهند مثلا براي پرداخت نكردن بهاي بليط به كودك ٩ ساله خود مي اموزند كه اگر كسي سنش را پرسيد بگويد ٧سال دارد. چنين رفتاري نخستين گام براي اموزش دروغ گفتن به فرزندان است.

* علت ريشه اي دروغ را بيابيد.

ايا كودك شما به عنوان بخشي از بازي رويايي خود دروغ ميگويد يا به خاطر ترس از تنبيه اين كار را انجام ميدهد؟ در بسياري از موارد دروغ كودكان ناشي از روياها و داستانهايي است كه در ذهن انها ميگذرد و در عالم واقعيت بازتاب پيدا ميكند. مثلا كودكي ممكن است به مادربزرگ خود بگويد كه قرار است صاحب خواهري شود در صورتيكه مادرش باردار نبوده و وي تنها رويا و خواسته ذهني خود را به اين صورت مطرح كرده است. اگر كودك تنها از قدرت تخيل خود استفاده كرده به او كمك كنيد تا فرق بين واقعيت و دنياي خيال را متوجه شود اما اينكار را به گونه اي انجام دهيد تا به خلاقيت او اسيب وارد نشود. اما اگر كودك براي ترس از تنبيه اين كار راانجام دهد بايد براي او توضيح دهيد كه گفتن حقيقت هميشه اوضاع را بهتر ميكند. براي مثال ممكن است ادعا كند كه دوست خيالي اش نيمه شب ليوان را شكسته و او در اين ماجرا نقشي نداشته است. در ابتدا به او ياداوري كنيد كه اگر كمي بيشتر فكر كند حتما واقعيت ماجرا را به خاطر خواهد اورد و به او اطمينان دهيد كه اگر حقيقت را بگويد براي او اتفاق بدي نخواهد افتاد.

* هيچگاه به كودك خود نگوييد كه دروغگوست.

برچسب زدن به كودك فقط ميتواند به وي اسيب برساند و ميتواند تاثير دايمي بر ديدگاه كودك نسبت به خودش داشته باشد. اگر به فرزند خود بگوييد كه دروغگوست وي اين حرف را باور ميكند و بر اساس اين باور رفتار ميكند و شخصيتش را شكل ميدهد. فراموش نكنيم كه بخش عمده اي از شخصيت هر يك از ما تحت تاثير فيدبكها و نظراتي كه ديگران راجع به ما داده اند شكل گرفته است.

* در مورد تاثيرات منفي دروغ بر روي روابط با كودك خود صحبت كنيد.

توضيح دهيد كه دروغ گويي ميتواند به روابط افرادي كه يكديگر را دوست دارند
اسيب برساند و اعتماد ميان افراد را خدشه دار كند. از او بخواهيد تصور كند كه اگر شما در مورد موضوعي به او دروغ بگوييد چه احساسي خواهد داشت و ايا ميتواند از ان به بعد به شما اطمينان كند و حرفهايتان را باور كند؟

 

[ad_2]

لینک منبع

نکاتی در مورد استفاده نوجوانان از «تبلت» و «گوشی هوشمند»

[ad_1]


نکاتی در مورد استفاده نوجوانان از «تبلت» و «گوشی هوشمند»

نکاتی در مورد استفاده نوجوانان از «تبلت» و «گوشی هوشمند»

??در مورد استفاده نوجوانان از «تبلت» و «گوشی هوشمند» چه نکاتی را باید در نظر داشته باشیم؟??
امروزه اکثر بچه ها حتی بچه های سه یا چهار ساله، از والدینشون می خوان که براشون گوشی هوشمند یا تبلت بخرند. پدر و مادر از یک طرف مضرات و مشکلات ناشی از این وسیله رو می دونند و از طرف دیگه هم نمی تونند در مقابل خواسته های بچه شون کوتاه بیان. به خصوص وقتی که می بینند که بچه های اقوام و دوستان همگی گوشی دارند و کمی نگران می شند که نکنه بچه شون سرخورده بشه یا از نظر یادگیری عقب بمونه.
چیزی که مسلمه اینه که نمی شه بچه رو از این وسیله به طور کامل محروم کرد، ولی استفاده از اون باید شرایط خاصی داشته باشه که باعث آسیب و مشکلات بعدی نشه:

اول اینکه، برای بچه های زیر هجده سال گوشی یا تبلت شخصی نخرید. خیلی بهتره که به اسم خودتون اونو بخرید و به فرزندتون بگید که می تونه گاهی از تبلت یا گوشی شما استفاده کنه. با این روش هم می تونید زمان استفاده از تبلت رو کنترل کنید و هم روی فعالیت های فرزندتون نظارت داشته باشید.

دوم، بازی ها و برنامه های مناسب رو خودتون براش نصب کنید.

سوم، در زمان بازی بچه های کوچک با گوشی، اتصال به اینترنت رو قطع کنید.
برای بچه های بزرگ تر، درباره شرایط استفاده از اینترنت توضیح بدید و بهشون بگید که نباید با افراد غریبه در شبکه های اجتماعی صحبت کنند و یا عکس و فیلم خودشون رو براشون بفرستند. لازمه اونا بدونند که هر کسی در فضای مجازی ممکنه اون شخصی نباشه که داره خودشو معرفی می کنه.
در ضمن خیلی بهتره که وای فای فقط ساعات مشخص و محدودی در طول شبانه روز روشن باشه و ترجیحا ساعت 9 شب تا 9 صبح اونو خاموش کنید. (لازمه این قانون رو خودتون هم رعایت کنید)

چهارم، به نوجوان ها توضیح بدید که قرار دادن عکس های شخصی و خانوادگی در اینترنت صحیح نیست و می تونه مشکلاتی برای اونا پیش بیاره. می تونید در محیط های بیرون از خونه مثلا در پارک، عکس های زیبا و با کیفیتی از فرزندتون بگیرید تا در شبکه های اجتماعی بگذاره.

پنجم، بچه رو با بازی ها و فعالیت های مناسب سرگرم کنید تا بهانه بازی با گوشی رو نگیره.

ششم، خودمون زمان حضور در شبکه های اجتماعی رو محدود کنیم و در مقابل بچه ها تا حد امکان گوشیمون رو در جایی دور از خودمون قرار بدیم. می تونیم در جای خاصی از خونه، مکانی برای قرار دادن گوشی ها در نظر بگیریم و به محض ورود به خونه گوشیمون رو اونجا بگذاریم. این رفتار ما می تونه الگوی مناسبی برای بچه ها باشه.

در پایان ، توصیه می کنم در فضاهای مجازی با بچه ها همراه باشیم و اونها رو برای مدت طولانی با گوشی هوشمند تنها نگذاریم و اگه متوجه اشتباهی از طرف بچه شدیم بدون سرزنش و دعوا، بهش توضیح بدیم که چرا رفتارش اشتباه بوده و چه مشکلاتی ممکنه براش پیش بیاره.

 

[ad_2]

لینک منبع