دلیل احتمالی ترک خوردن و کشیدگی پوست بدن

[ad_1]

ترک های پوستی

اگر شما نیز مانند میلیاردها زنی هستید که زایمان کرده و یا وزنش در برحه‌هایی از زندگی مانند یو یو بالا و پایین رفته، احتمالاً تا حدی با علائم کشیدگی و ترک‌های پوستی آشنا هستید. اما به رغم عمومیت این موضوع، اطلاعات اندکی در مورد اینکه چطور به وجود آمده‌ و یا چرا از بین نمی‌روند، وجود دارد. سرانجام، تیمی از محققان برخی از راز و رمزهای این مسئله را در مقاله‌ایی منتشر نمودند. یافته‌های آنان احتمالاً در آینده به درمان‌های بهتری برای به بازیابی پوست پس از انبساط‌های ناگهانی منجر خواهد شد.

چه کسانی دچار کشش یا ترک پوستی می‌شوند؟

تصور می‌شود هنگامی که پوست مجبور به بسط سریع‌تر از حد؛ حدی که به سادگی قادر به کشش پوست نباشد و یا مجبور به رشد پوست جدید(پاسخ بسیار کند) شود، کشش‌های پوستی رخ می‌دهد. نمونه‌‌ایی از افراد که در این شرایط قرار دارند، عبارتند از زنان باردار، افرادی که کاهش یا افزایش وزن سریع دارند یا کودکان و نوجوانانی که رشد سریع دارند. روشن است پوستی که متحمل علائم کشش شده از پوست طبیعی متفاوت است. آنچه که دقیقاً شناخته شده نبود، میزان تفاوت این نوع پوست‌ها با پوست طبیعی است، که باعث می‌شود متفاوت به ‌نظر آیند و نتیجتاً متفاوت عمل کنند. به همین دلیل این مقاله منتشر می‌شود.

مقاله مرتبط: روشهای طبیعی درمان ترک های پوستی

محققان چگونه علائم کشش پوستی را مطالعه نمودند؟

محققان در صدد بودند تفاوت‌ پوست‌های دارای علائم کشش را از پوست‌های طبیعی در سطح میکروسکوپی بررسی نمایند. برای انجام این کار، آنها از پوست ۲۷ زن سالم نمونه گرفتند. از بین این موارد، ۱۸ زن با پیشینه‌ی خانوادگی با علائم کشش پوستی ناشی از بارداری، ۱۱ زن باردار بودند و ۷ نفر علائم کشش و ترک ناشی از بارداری را تجربه کرده بودند. آن‌ها این نمونه‌ها را گرفته و با رنگ‌های خاص رنگ‌آمیزی کردند تا دریابند فیبرهایی مانند کلاژن و الاستین چه تاثیری بر پوست‌های طبیعی در مقابل پوست‌های دارای علائم کشش دارند. آنها همچنین از نمونه‌های مختلفی که به دست آورده بودند، موارد ژنتیکی را حذف کرده و DNA آن‌ها را تجزیه و تحلیل نمودند تا ببینند آیا تفاوتی بین پروتئین سلولی هر یک از نمونه‌ها وجود دارد یا خیر، و همچنین چنانچه اساس آن ژنتیک است، چرا در برخی از افراد علائم کشش به وجود می‌آید، حال آنکه در برخی دیگر به وجود نمی‌آید.

آن‌ها از علائم کشش و ترک‌های پوستی چه چیزی آموختند؟

گروه تحقیق دریافتند که تفاوت اصلی بین پوست‌های دارای علائم کشش و پوست‌های طبیعی در شیوه‌ایست که فیبرهای الاستیک تنظیم شده‌اند. در پوست با علائم کشش، فیبرها نازک‌تر و درهم‌ ریخته‌تر بودند. به جای داشتن فیبرهای افقی قوی در لایه‌ پایین‌تر، پوست‌ها با علائم کشش فیبرهایی دارند که همگی از اندازه‌های متفاوتی برخوردارند و به تمام جهات مختلف اشاره دارند.

مادامی که تیم تحقیق به‌ دنبال این بود که چه نوع ژن‌هایی در کشش‌های پوستی نسبت به پوست‌های طبیعی مورد استفاده قرار گرفته، دریافتند که ساختار فیبر الاستین به طور چشمگیری پیچیده است، اما این ساختار بین نقاط مختلف پوستی ناهماهنگ است. محققان بر این باورند زمانی که پوست فراتر از ظرفیتش کشیده می‌شود، ترتیب طبیعی فیبرهای الستیک از هم جدا شده و سریع‌تر از آنچه که بدن قادر به بازسازی آن باشد، در هم می‌شکنند. به نظر می‌آید بدن پس از آن سعی می‌کند تولید فیبرهای الاستیک جدید را افزایش دهد، اما اساس تشکیل پوست به طور معمول آن را به ‌گونه‌ای تخریب شده، نگه می‌دارد. از آنجا که این فیبرها به ‌خوبی معمول کار نمی‌کنند، در طول زمان به آرامی کشیده شده و نمی‌توانند دوباره به حالت اول بازگردند. به همین دلیل علائم کششی پوست در طول زمان بیش از پیش به شل شدگی و افتادگی متمایل می‌شود.

آیا علائم کشش پوستی امری ژنتیکی تشخیص داده شد؟

در تحلیل اخیر در بررسی ژنوم، کروموزم‌های گوناگون که در هسته‌ی سلول‌های یک گونه یافت می‌شود، محققان تنها به یک تغییر در ژن‌ها که روی اجزای ساختمان فیبر الاستین در برخی از افراد مبتلا به علائم کشش تاثیر می‌گذارد، دست یافتند. تیم تحقیقاتی تصور می‌کند افراد با تغییرات ژنتیکی خاص ممکن است به‌ طور طبیعی فیبر الاستیک در هم ریخته‌ی کمتر یا بیشتری در پوست برای شروع این فرایند داشته باشند. که همین امر موجب می‌شود تا در صورت ‌بروز کشش‌های چشمگیر، پوست آن‌ها به‌ طور طبیعی کشش بیشتری را متحمل شود، آنچه که به احتمال زیاد به ترک‌های پوستی منتهی می‌شود.

برای من چه مفهومی دارد؟

این مطالعه اولین تحقیقی است که حقیقتاً برای درک علت کشش‌های پوستی انجام پذیرفت. محققان امیدوارند که یافته‌هایشان به سایر محققان و پزشکان در یافتن راه‌های جدید برای درمان یا حتی پیشگیری از ترک‌های پوستی کمک کند. نکته‌ایی قابل توجه: بسیاری از کرم‌ها و لوسیون‌هایی که ادعای پیشگیری یا درمان ترک‌های پوستی را دارند، در واقعیت فقط ادعاست و اساس پژوهشی خاصی ندارد، زیرا این مطالعه اولین مطالعه برای کشف این مشکل است. باید پیش از هزینه و خرید کرم‌ها مجدداً فکر کنید، زیرا برخی از آنها وعده‌هایی می‌دهند که به درمان ترک‌های پوستی منتهی نمی‌شود.

[ad_2]

لینک منبع

نمایش تصویری ضایعات پوستی پیش سرطانی و سرطان پوست

[ad_1]

سرطان پوست از دسته بیماری هایی است که ممکن است تشخیص دیرهنگام آن دردسر ساز شود چراکه ضایعات پوستی زیادی وجود دارد که فرد مبتلا به آن ممکن است هیچگاه احتمال خطرناک بودنشان را ندهد و پیگیر آن‌ها نباشد.

  1. چه کسانی به سرطان پوست مبتلا می شوند و چرا؟

قرار گرفتن در معرض نور خورشید اصلی ترین دلیل برای ابتلا به سرطان پوست است. اما این موضوع نمی تواند توسعه سرطان در قسمت هایی از بدن که در معرض نور خورشید نبوده اند را توضیح دهد. قرار گرفتن در معرض آسیب های محیطی، درمان با تابش و حتی وراثت نقش مهمی در این شرایط بازی می کند. اگرچه هر فردی می تواند به سرطان پوست مبتلا شود اما خطر ابتلا برای افراد زیر بالاتر است:

  • افرادی با پوست روشن و چشمانی روشن
  • حضور تعداد زیاد خال هایی با شکل نامنظم و با اندازه بزرگ
  • سابقه خانوادگی سرطان پوست
  • سابقه مواجهه با نور خورشید یا آفتاب سوختگی
  • زندگی در ارتفاعات بالا یا زندگی در نواحی با نور خورشید زیاد
  • درمان با تابش

  1. نشانه های هشدار دهنده سرطان پوست:

سرطان پوست که در برگیرنده کارسینوم سلول قاعده‌ای، ملانوم و کارسینوم سلول سنگفرشی است اغلب به عنوان یک تغییر در پوست آغاز می شود. این موارد می تواند زائده جدید پوستی یا ضایعات پوستی پیش سرطانی باشد که سرطان نیستند اما می توانند با گذشت زمان به سرطان تبدیل شوند. تخمین زده شده است ۴۰ تا ۵۰ درصد افرادی که پوست روشن دارند و ۶۵ ساله هستند حداقل به یک نوع سرطان پوست مبتلا خواهند شد. سرطان پوست اگر در مراحل اولیه شناسایی شود می تواند درمان گردد.

  1. کراتوز اکتینیک:

کراتوز اکتینیک actinic_keratosis

این تکه های کوچک پوستی به خاطر قرار گرفتن بیش از حد در معرض نور خورشید ایجاد می گردد اغلب بر روی سر، گردن و دست دیده می شود اما ممکن است در هر جایی از بدن رشد پیدا کند. این موارد می تواند نشانه اولیه هشداردهنده سرطان پوست باشد اما به سختی می توان گفت که چنین تکه هایی از پوست در گذر زمان تغییر خواهند کرد و سرطانی خواهند شد. بیشتر این موارد به سرطان تبدیل نمی شوند اما پزشکان توصیه می کنند درمان اولیه برای جلوگیری از توسعه این بیماری انجام شود. افرادی که پوست روشن دارند، بلوند هستند، موهای قرمز دارند یا چشم هایشان آبی یا سبز است در معرض خطر بیشتری قرار دارند.

  1. التهاب لب اکتینیک:

dermnet_photo_of_actinic_cheilitis التهاب لب اکتینیک

التهاب لب اکتینیک در ارتباط با کراتوز اکتینیک بوده و شرایط پیش سرطانی است که معمولا در قسمت های پایینی لب دیده می شود.تکه های پوسته پوسته یا ناهمواری های های دائمی در لب می تواند در این شرایط وجود داشته باشد. نشانه هایی که شیوع کمتری دارد در برگیرنده تورم لب، از دست دادن مرز بین لب و پوست و خط لب برجسته می باشد. این نوع بیماری اگر درمان نشده رها شود می تواند به کارسینوم سلول سنگفرشی تبدیل شود که یک وضعیت تهاجمی است.

  1. شاخ پوستی:

dermnet_photo_of_cutaneous_horn شاخ پوستی

این نوع بیماری به صورت زائده های قیفی شکلی ایجاد می شود که با پایه قرمز رنگ توسعه می یابد. این نوع زائده از کراتین ساخته شده است. شاخ پوستی نوع خاصی از کراتوز اکتینیک محسوب می شود. اندازه و شکل این زائده ها می تواند متغیر باشد اما بیشتر آنها طول چند میلی متری دارند. کارسینوم سلول سنگفرشی ممکن است در پایه آن دیده شود. معمولا این بیماری در افراد کهنسالی که پوست روشن دارند و سابقه قابل توجهی از قرار گرفتن در معرض نور خورشید دارند دیده می شود.

  1. چه زمانی خال می تواند دردسر ساز باشد؟

خال بالای لبها PRinc_photo_of_benign_nevus_above_lip

همانطور که می دانید خال یک نوع زائده پوستی بدون خطر از ملانوسیت است. ملانوسیت ها رنگدانه های پوست هستند. اگرچه تعداد کمی از خال ها سرطانی هستند اما خال های غیر عادی و غیر طبیعی ممکن است به سرطان تبدیل شوند. خال های طبیعی ظاهر مسطح یا برجسته ای دارند ممکن است در ابتدا مسطح باشند و با گذشت زمان برجسته شوند. سطح چنین خال هایی عموما نرم است. خال هایی که ممکن است به سرطان پوست منجر شوند اغلب شکل نامنظمی دارند، ممکن است در برگیرنده رنگ باشند و اندازه آن ها بزرگتر از پاک کن است. بیشتر خال ها در جوانان توسعه پیدا می کند.

مقاله مرتبط: انواع خال پوستی
  1. خال غیرمعمول یا دیسپلاستیک:

خال غیرمعمول یا دیسپلاستیک

خال های غیر معمول سرطانی نیستند اما می توانند به سرطان تبدیل شوند. این موارد در نواحی از بدن یافت می شوند که در معرض نور خورشید قرار گرفته اند یا در برابر نور خورشید محافظت گشته اند. خال های غیر معمول ممکن است بزرگ تر باشند و شکل غیر طبیعی تری داشته باشند. این موارد ممکن است مسطح یا برجسته باشند یا سطح نرم یا سفتی داشته باشند. چنین خال هایی معمولا رنگ ترکیبی از صورتی، قرمز و قهوه ای را دارند.

  1. ویژگی خال خود را بدانید:

بیشتر خال ها در بدن یک فرد ظاهر مشابهی دارند. خال یا لکه هایی که از بقیه موارد متفاوت باشد ممکن است مشخصه و ویژگی های سرطان پوست را داشته باشد. پس در چنین شرایطی خال باید توسط پزشک پوست بررسی گردد. این خال ها ممکن است بعدا سرطانی گردند. دانستن ویژگی های خال به هنگام بررسی آن ها می تواند بسیار مهم باشد.

  1. تقارن خال:

عدم تقارن به این معنی است که یک طرف از خال با طرف دیگر آن سازگار و هماهنگ نیست. به خاطر داشته باشید که خال های معمولی و طبیعی ظاهر متقارنی دارند. زمانی که خال ها یا لکه های خود را بررسی می کنید، یک خط فرضی از وسط خال بکشید و دو نیمه آن را با هم مقایسه کنید. اگر دو نیمه با هم برابر نبود و ظاهر یکسانی نداشت حتما با یک متخصص پوست مشورت کنید.

  1. مرز خال:

مرز خال

اگر مرز یا لبه های خال نامنظم، محو یا ناصاف بود بهتر است با یک پزشک مشورت کنید. ضایعات پوستی سرطانی اغلب حاشیه و مرز ناصافی دارند.

  1. رنگ خال:

رنگ خال

خالی که رنگ یکسانی با سایر موارد نداشته باشد یا سایه ای از رنگ های قهوه ای، سیاه، آبی، سفید، قرمز یا زرد مایل به قهوه ای باشد مشکوک است. خال های طبیعی اغلب یک سایه واحد از رنگ را دارند. خالی که سایه های رنگی مختلفی دارد یا روشن و تیره است باید توسط پزشک متخصص بررسی گردد.

  1. قطر خال:

قطر خال

اگر قطر خال بزرگتر از پاک کن باشد باید به آن مشکوک شوید.

  1. تغییرات در خال:

تغییرات در خال

خالی که با گذشت زمان تغییر می کند(بزرگتر می شود، رنگ آن تغییر پیدا می کند، شروع به خارش یا خونریزی می کند) باید توسط پزشک متخصص بررسی گردد. اگر بخشی از خال به تازگی تغییر یافته یا برجسته تر شده است حتما با یک پزشک در مورد آن مشورت کنید. ضایعات پوستی سرطانی در اندازه های مختلفی رشد می کنند و ارتفاع آن ها به سرعت تغییر پیدا می کند.

  1. نکاتی برای غربالگری خال ها:

پوست خود را به صورت منظم بررسی کنید. موقعیت عمومی برای ملانوم در مردان بر روی کمر و در زنان پا است. اما کل بدن می تواند خال داشته باشد یا نقاط مشکوکی بر روی آن ایجاد گردد. برای بررسی بدن، کار خود را از سر آغاز کنید و به سمت پایین بیایید. نواحی پوشیده و مخفی را بررسی کنید. بین انگشتان دست و پا، کشاله ران، کف پا، پشت زانو را بررسی نمایید. پوست سر و گردن را برای پیدا کردن خال مورد بررسی قرار دهید. از اینه استفاده کنید یا از اعضای خانواده بخواهید شما را در یافتن چنین مواردی کمک کنند. مراقب خال های جدید باشید. از خال های خود عکس بگیرید و تغییرات آن را با گذشت زمان بررسی کنید. اگر نوجوان هستید، باردارید یا وارد دوران یائسگی شده اید بهتر است توجه ویژه ای به این موضوع داشته باشید.

  1. خال ها چگونه ارزیابی می شوند؟

ارزیابی خال PRinc_photo_of_dermatologist_screening_for_melanoma

اگر خال یا لکه ای را بر روی بدن خود پیدا کردید که نشانه های ملانوم یا سرطان پوست را داشت بهتر است با یک پزشک مشورت کنید. پزشک می تواند نمونه ای از بافت را بردارد و آن را مورد بررسی قرار دهد. اگر سرطانی بودن ان تایید گردد، کل خال و پوست اطراف آن برداشته می شود و سپس بخیه می خورد. ممکن است درمان های بیشتری مورد نیاز باشد.

مقاله مرتبط: ۵ نوع خال سرطانی
  1. مبانی اولیه سرطان پوست:

ملانوم بدخیم به خصوص در مراحل نهایی بسیار حاد و جدی است و درمان آن دشوار خواهد بود. تشخیص و درمان اولیه می تواند نرخ زنده ماندن را افزایش دهد. سرطان های پوستی غیر ملانوم همچون کارسینوم سلول قاعده‌ای و کارسینوم سلول سنگفرشی است. هر دوی این موارد شایع هستند و اگر در مراحل اولیه شناسایی گردند قابل درمان خواهند بود. افرادی که سرطان پوست داشته اند ممکن است دوباره به ان مبتلا گردند. این افراد باید حداقل سالی یکبار مورد بررسی قرار گیرند.

  1. ملانوم:

ملانوم همانند سایر سرطان های پوستی شایع نیست اما می تواند بسیار حاد و مرگبار باشد. نشانه های احتمالی این بیماری در برگیرنده تغییر در ظاهر خال یا ناحیه رنگدانه دار پوست است. اگر خال موجود بر روی بدن تغییر اندازه ، شکل یا رنگ داد یا اینکه لبه های نامنظمی داشت ، بیشتر از یک رنگ در خود داشت، متقارن نبود، خارش یا خونریزی داشت حتما با پزشک مشورت کنید.

  1. کارسینوم سلول سنگفرشی:

کارسینوم سلول سنگفرشی

این سرطان پوست غیر ملانومی ممکن است به صورت زائده های پوسته پوسته، قرمز و سفت ظاهر شود که خونریزی می کند یا به صورت زخمی ظاهر می شود که درمان نمی یابد. اینگونه موارد اغلب بر روی بینی، پیشانی، گوش، لب پایینی، دست و سایر نواحی که در معرض نور خورشید قرار گرفته است دیده می شود. اگر کارسینوم سلول سنگفرشی در مراحل اولیه شناسایی و تشخیص داده شود قابل درمان است. اگر سرطان پوست پیشرفته تر شود، درمان به مراحله ای که سرطان در آن قرار دارد بستگی خواهد داشت.

  1. بیماری بوون:

بیماری بوون نوعی سرطان پوست است که به آن کارسینوم سلول سنگفرشی درجا نیز گفته می شود. این نوع سرطان پوست به سمت خارج رشد و توسعه پیدا می کند. کارسینوم سلول سنگفرشی تهاجمی می تواند به سمت داخل توسعه پیدا کند و قسمت های داخلی بدن را درگیر سازد. بیماری بوون به صورت لکه های قرمز رنگ ناهموار و پوسته پوسته دیده می شود. معمولا این بیماری با راش پوستی، اگزما،قارچ یا پسوریازیس اشتباه گرفته می شود.

  1. کارسینوم سلول قاعده‌ای:

کارسینوم سلول قاعده‌ای

این نوع سرطان رایج ترین سرطان پوست محسوب می شود و درمان آن اسان است. از انجایی که کارسینوم سلول قاعده‌ای به آرامی توسعه پیدا می کند اغلب در بزرگسالان دیده می شود. این موارد ممکن است فرم متفاوتی داشته باشند که در برگیرنده مومی یا مرواریدی سفید است که اغلب رگ های خونی واضحی در آن دیده می شود. تومورها می تواند به صورت لکه های مسطح، پوسته پوسته یا به رنگ قهوه ای در کمر، قفسه سینه یا در موارد نادر به صورت زخم های مومی یا سفید ظاهر شوند.

[ad_2]

لینک منبع